YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/5432
KARAR NO : 2022/9252
KARAR TARİHİ : 20.12.2022
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 18.06.2019 tarih ve 2018/357 E. – 2019/287 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 11.03.2021 tarih ve 2019/1130 E. – 2021/340 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun’un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2017/55445 sayılı “CAREPOINT LUXURY CAR DETAILING+ŞEKİL” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı Şirketin 2015/90131 sayılı ve “POINT BORNOVA+ şekil” ibareli markasına dayalı olarak bu başvuruya yaptığı itirazın, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından kabul edildiğini ve başvurunun reddine karar verildiğini, müvekkilince bu başvurunun reddi kararına yapılan itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkili başvurusu ile davalı Şirket markası arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, “CarePoint Luxuıy car detailing” ibareli marka başvurusunda bulunmalarındaki amacın, Migros ve benzeri AVM’lerde bulunacak bakım noktalarını açarak franchsing verebilen bir marka oluşturma fikri olduğunu, müvekkili ile davalı Şirketin farklı sektörlerde faaliyet gösterdiklerini, taraf markalarında ortak olarak yer alan “point” ibaresinin, İngilizce bir kelime olup Türkçe’de “puan” anlamına geldiğini, müvekkilinin genel bir ibare olan “Point” ibaresinin başına ve sonuna farklı kelimeler getirerek tamamen özgün markasını oluşturduğunu, TÜRKPATENT nezdinde içerisinde “point” ibaresi geçen ve tescile bağlanmış birçok marka bulunduğunu ileri sürerek, YİDK’in 2018-M-6198 sayılı kararın iptaline, dava konusu başvurunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Şirket vekili, dava konusu başvuru ile müvekkili markasının 6769 sayılı SMK’nın 6/1. maddesi anlamında görsel, işitsel ve kavramsal açılardan benzer oldukları, aynı/benzer mal ve hizmetleri kapsadıkları, dolayısıyla markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Kurum vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk derece mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, 2017/55445 numaralı davacı marka başvurusu ile 2015/90131 sayılı redde mesnet marka arasında 6769 sayılı SMK’nın 6/1 maddesi anlamında iltibas ihtimali bulunmadığı, davalı Şirketin redde mesnet markası ile dava konusu başvuru arasında benzerlik tespit edilmemesi nedeniyle 6769 sayılı SMK’nın 6/5 maddesinin uygulanması şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK’in 2018-M-6198 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
Karar, davalı Kurum vekili ile davalı Şirket vekili tarafından ayrı ayrı istinaf edilmiştir.
İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvuru siyah zemin üzerine beyaz standart karakterlerle yazılmış “CAREPOINT LUXURY CAR DETAILING” ibaresinden oluştuğu, başvuruda “CAREPOİNT” ibaresi üstte ve büyük puntolarla yazılmış, diğer ibareler ise daha küçük puntoyla bu ibarenin altına konumlandırıldığı, öte yandan, “POİNT” ibaresi de, “CARE” ibaresine göre daha kalın yazılarak öne çıkarıldığı, başvuruda yer alan “LUXURY CAR DETAILING” ibareleri başvuru kapsamındaki hizmetler yönünden ayırt edicilik taşımadıklarından, başvurunun asli unsurunun “CAREPOİNT” ibaresinden oluştuğu, redde mesnet 2015/90131 sayılı markanın ise yine standart karakterlerle yazılmış “POINT BORNOVA” ibaresi ile bu ibarenin üzerindeki bir daire şeklinden oluştuğu, markada yer alan “BORNOVA” ibaresi bir yer adı olduğu gibi başvuruda da çok küçük şekilde yazıldığından ve şekil unsuru da markaya ayırt edicilik katmadığından, markanın asli unsurunun “POİNT” ibaresi olduğu, buna göre “CAREPOİNT” asıl unsurlu başvuru ile redde mesnet “POİNT” asıl unsurlu marka arasında 6769 sayılı SMK’nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira, redde mesnet markanın asli unsurunu oluşturan “POİNT” ibaresinin dava konusu başvuruda da asli unsur olarak kullanıldığı, bunun yanında anılan ibare olan “CARE” ibaresine göre de daha kalın biçimde yazılarak öne çıkarıldığı, her ne kadar ilk derece mahkemesince ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda, “POİNT” ibaresinin ayırt edici gücünün zayıf olduğu kabul edilmiş ise de, anılan ibare, başvuru kapsamındaki hizmetler yönünden tanımlayıcı bir nitelik taşımayıp, ayırt edici nitelikte olduğu, Yargıtay uygulamasında da, anılan ibarenin ayırt edici niteliği kabul edilerek, söz konusu ibarenin korunduğu (Dairemizin 18/12/2019 tarih, 2019/1683-8277 E.K., 04.12.2019 tarih, 2019/1063-7829 E.K. sayılı ilamları), başvuru kapsamında yer alan 37. sınıf hizmetlerin tamamı ile redde mesnet markanın kapsamında yer alan 37. sınıf hizmetler arasında benzerlik bulunduğu gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile, İlk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi’nce verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK’nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi’nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK’nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.