YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15533
KARAR NO : 2022/21792
KARAR TARİHİ : 28.12.2022

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanıklar … ile …’nün mahkumiyetine ilişkin Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2015 tarihli ve 2015/206 E ve 2015/313 K sayılı kararının O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık … tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 16.12.2019 tarihli ve 2019/7569 E, 2019/19431 K sayılı ilamı ile sanıklar hakkındaki hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin BOZULMASINA karar verildiği, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanıklar … ile …’nün mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin 25.06.2020 tarihli ve 2020/65 E ve 2020/27 K sayılı kararının sadece sanık … tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli ve 2022/9377 E 2022/17643 K sayılı ilamı ile sanık … hakkındaki konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA, hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün BOZULMASINA karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 2. Ceza Dairesinin, konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden anılan 26.10.2022 tarihli onama kararının KALDIRILMASI ile “Sanık …’a isnat edilen 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen hırsızlık suçunun cezasının alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 14/10/2021 gün ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararına göre de; 5271 sayılı CMK’nın 150/3 maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanması gerektiği, sanığa mahkeme tarafından müdafii atanmadığından savunma hakkının kısıtlandığı ve hükmün bozulması gerektiğinin aşikar olduğu, hırsızlık suçu yönünden bozma nedeni olan bu usul hükmü nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün de aynı gerekçeyle BOZULMASINA” yönelik 07.12.2022 gün, 2022/121342 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2022 gün, 2022/121342 sayılı itirazının KABULÜNE, Dairemizin 26.10.2022 tarihli ve 2022/9377 E 2022/17643 K sayılı kararında yer alan konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık … hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden, atılı suçun hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla işlendiği nazara alınarak; 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması, savunmanın bölünmezliği ilkesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.