YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/21805
KARAR NO : 2023/9078
KARAR TARİHİ : 06.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ermenek Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 07.06.2012 tarihli ve 2012/240 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 148 nci maddesi, 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 35 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca kamu davası açılmıştır.
2. Ermenek Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.11.2012 tarihli ve 2012/23 Esas, 2012/32 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrasının delaletiyle ve 150 nci maddesinin birinci fıkrasının yollamasıyla 106 ncı maddenin ikinci fıkrasının (c), son bentleri ile 62 nci maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyetine ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 28.11.2012 tarihinde kesinleşmiştir.
3. Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli 2015/153 Esas, 2015/385 Karar sayılı kararı ile 02.02.2015 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve Ermenek Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulmuştur.
4. Yapılan ihbar üzerine Ermenek Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2016 tarihli ve 2016/9 Esas, 2016/3 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilerek 5237 sayılı Kanun’un 37 inci maddesinin birinci fıkrasının delaletiyle ve 150 nci maddesinin birinci fıkrasının yollamasıyla 106 ncı maddenin ikinci fıkrasının (c), son bentleri ile 62 nci maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyetine ve aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
5. Ermenek Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2016 tarihli ve 2016/9 Esas, 2016/3 Karar sayılı kararının sanık ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 28.09.2020 tarihli ve 2018/101 Esas, 2020/3101 Karar sayılı ilâmıyla;
“Mahkemenin 13.11.2012 tarih, 2012/23 esas, 2012/32 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın maddesi yollamasıyla 106/1, 106/2-c-son, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilip 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek 28.11.2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde, 02.02.2015 tarihinde işlediği kasten yaralama ve mala zarar verme suçları nedeniyle Ermenek Asliye Ceza Mahkemesi’nin 04.11.2015 tarih, 2015/153 esas ve 2015/385 karar sayılı ilâmı 5237 sayılı TCK’nın 86/2, 62. maddeleri uyarınca 2,000.00 TL adli para cezası ve 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 62. maddeleri uyarınca 2,000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinden bahisle mahkemece duruşma açılmaksızın tensiben hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de; sanığa ve savunmanına usulüne uygun şekilde duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilip diyeceklerinin sorulması gerektiği gözetilmeden hükmün açıklanmasına karar verilmesi suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
6. Ermenek Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2020/68 Esas, 2021/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin yollamasıyla nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
7. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.08.2021 tarihli 2021/21805 sayılı, bozma görüşlü tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;
1. Dosyadaki delillerin yetersiz olduğuna,
2. Vesaire,
İlişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
1. Hakkında mahkûmiyet kararı verilen ve bu karar 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi gereğince açıklanması geri bırakılan temyiz dışı sanık …’in mağdura 150,00 TL tutarında borç verdiği ve mağdurdan alacaklı olduğu ve mağdurun sanık …’e olan borcunu ödemediği, 07.03.2012 günü gece saat 01.00 sıralarında sanık …’in yanında dosyamızın sanığı olan … ile fırına gittikleri ve fırının önünde mağdur ile karşılaştıkları, mağdurun borcunu ödemediği halde elince bira şişesi olmasına, sanık …’in sinirlenerek alacağını öde diyerek mağduru ittiği, her iki sanığın da mağdura “borcunu öde yoksa seni öldürürüz” dedikleri olay maddi vakıa kabul edildiği anlaşılmıştır.
2. Mağdurun sol gözünde kızarıklık, göz altında morluk, sol şakağında şişlik sol burun kökünde şişlik olduğuna ve basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğine dair adli muayene raporu dosya içerisindedir.
3. Mağdurun aşamalarda istikrarlı beyanlarda bulunduğu kabul edilmiştir.
4. Tanıklar E.K., İ.Ö, V.K, M.A., M.O.’nun olay anına tanık olmadıkları ve “ben bu tür olaylara şahit olmadım, ben yokken olmuşsa bilemem” tarzında ifadeler verdikleri kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Suç tarihinde hakkında mahkûmiyet hükmü verilen … ile sanığın ekmek almak için fırına gittikleri sırada tesadüfi şekilde karşılaştıkları, mağdurun …’e borcu olduğu ve ödemediği, …’in ise mağdurun borcunu ödememesi rağmen sanığın elinde içki şişeleri olmasına sinirlenerek borcunu neden ödemediğini sorduğunu, alacak verecek ilişkisi sebebiyle … ile mağdurun tartışmaya başladıkları, bu tartışma sırasında aralarında gerçekleşen tehdit içerikli sözlerine ve basit yaralama eyleminin yağma kastı ile gerçekleştiğine dair dosyada yeterli ve kesin delil bulunmadığı, tanıkların mağdur beyanını destekler ifadelerde bulunmadıkları anlaşıldığından sanık hakkında nitelikli yağma suçundan cezalandırılması için yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan hüküm kurulmasında bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ermenek Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2021 tarihli 2020/68 Esas, 2021/10 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
06.03.2023 tarihinde karar verildi.