YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/18747
KARAR NO : 2009/16055
KARAR TARİHİ : 10.12.2009

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.9.1989-14.12.2002 tarihleri arasında çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılardan Kurum Vekilince süresinde, … Vekilince de süresi dışında temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Hüküm, İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi hükmüne göre ise İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.
Olayda hüküm 7.7.2008 tarihinde temyiz eden davalı … vekilinin yüzüne karşı tefhim edilmiş ;temyiz ise 5.9.2008 tarihinde vuku bulmuştur. Gerekçeli kararın sonradan davalı vekiline tebliğ edilmiş olması yeni bir temyiz süresini başlatmayacağından, şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi fazlası ile geçmiştir.
O halde, 1.6.l990 Tarih ve l989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da gözönünde tutularak davalı … vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden reddi cihetine gitmek gerekmiştir.
2-Davalı Kurumun temyizine gelince;Dosyadaki yazılara toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici nedenlere temyiz edenin sıfatına göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
3-Toplanan delillerden davacının ücretinin muhtarlık ve Çerkezköy Karaağaç Köyü İlköğretim Okulu Koruma Derneği tarafından karşılanmak suretiyle Karaağaç İlköğretim Okulunda hizmet aktine dayalı olarak temizlik görevlisi olarak çalıştığının tesbitine karar verilmesi doğrudur.Ancak tanık ifadelerinden davacının davalıya ait iş yerinde 1.1.991 tarihinden itibaren çalışmaya başladığı açıkca anlaşılmasına rağmen çalışma başlangıcının 1.9.1989 olarak kabulü ayrıca davalı Kurum harçtan muaf olduğu halde harcın yargılama giderleri içine katılarak davalı Kurumun harç ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7.maddesi gereği hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının tümünün silinerek yerine;
“1-Davanın kısmen kabulu kısmen reddi ile ,davacının davalı iş verene ait iş yerinde 1.1.1991- 14.12.2002 tarihleri arasında tam gün temizlik işçisi olarak hizmet akti ile çalıştığının kabulüyle eksik bildirilen

2-Davacı tarafça yapılan toplam 186,40 TL yargılama giderinin davalı Kurumun harçtan muaf olduğu ve davanın kısmen kabulüne karar verildiği gözetilerek sorumluluğu 120,00 TL ile sınırlı olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,
3-Davacı taraf kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 500.00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,
4-Davanın kısmen kabulu kısmen reddine karar verildiğinden aynı Tarife uyarınca hesaplanan 500.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı Kuruma verilmesine,”tarih ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün değiştirilen ve düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, 10.12.2009 oybirliğiyle karar verildi.