YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/9435
KARAR NO : 2022/14669
KARAR TARİHİ : 15.11.2022

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı vekili, davalı borçlu … aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunmadığını, davalı borçlu …’ün üzerine kayıtlı taşınmazlarını mal kaçırma amaçlı davalı şirkete sattığını belirterek tasarrufun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemenin, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararı, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 26/02/2020 tarih 2018/5991 Esas 2020/2136 Karar sayılı ilamı ile dava konusu gayrımenkulün verilen ilk karara göre davacı alacaklı tarafından davalı 4. kişi elindeyken cebri icra ile satışa çıkartılarak alacağa mahsuben davacı alacaklı tarafından satın alındığı, ancak dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre davalı 4. kişi Feridun’un davalı borçlunun durumunu bilen ve bilmesi gereken kişilerden olduğunun ispatlanamamasına göre, davacı tarafından Çarşamba İcra Müdürlüğü’nün 2009/1971 sayılı dosyadan yapılan ihalenin geçersiz olduğu, dava konusu gayrımenkulün de davalı … elinde kalacağı, bozma kararına göre davalı 3. kişinin dava konusu gayrımenkulü elden çıkardığı tarihteki değeri üzerinden tazminat ile sorumlu olacağı usulü kazanılmış hak olduğu düşünülmeksizin yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmasının doru olmadığından bahisle bozulmuş bozmadan sonra mahkemece davalı … yönünden davanın reddine, 139.116,00 TL tazminatın davalı …’den tahsiline karar vermiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına, göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19/12/2005 gün ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi gereğince davacı alacaklıdan harç alınmamasına, 15/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.