Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2022/14659 E. 2022/21485 K. 26.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14659
KARAR NO : 2022/21485
KARAR TARİHİ : 26.12.2022

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık …’un mahkumiyetine ilişkin Foça Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2015 tarihli ve 2015/285 Esas, 2016/671 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 24.10.2022 tarihli ve 2022/8389 Esas, 2022/17370 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA, hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün BOZULMASINA karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 2. Ceza Dairesinin, konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden anılan onama kararının KALDIRILMASI ile “
1.5237 sayılı TCK’nın 142.maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62.maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürülüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngürülen suçun gerektirdiği, cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli 2021/35 Esas ve 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2.Sanıkların soruşturma aşamasında alınan 03.01.2015 tarihli ifadelerinde hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali eylemlerini olay günü saat 19:00-20:00 sıralarında gerçekleştirdiklerini ikrar etmeleri karşısında; UYAP’tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin olay tarihinde saat 18:06’da başladığının ve bu suretle sanıkların eylemlerini gece vakti gerçekleştirdiklerinin anlaşıldığı olayda; sanık … hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nin 116/4. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini gerekçeleriyle BOZULMASINA” yönelik 23.11.2022 gün, 2022/116483 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2022 gün, 2022/116483 sayılı itirazının KABULÜNE, Dairemizin 24.10.2022 tarihli ve 2022/8389 Esas, 2022/17370 Karar sayılı kararında yer alan sanık … hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden, atılı suçun hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla işlendiği ve savunmanın bölünmezliği ilkesi nazara alınarak; 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2. Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların soruşturma aşamasında alınan 03.01.2015 tarihli ifadelerinde hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali eylemlerini olay günü saat 19:00-20:00 sıralarında gerçekleştirdiklerini ikrar etmeleri karşısında; UYAP’tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin olay tarihinde saat 18:06’da başladığının ve bu suretle sanıkların eylemlerini gece vakti gerçekleştirdiklerinin anlaşıldığı olayda; sanık … hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … Demrioluk’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 26.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.