Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2021/9725 E. 2022/14596 K. 14.11.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/9725
KARAR NO : 2022/14596
KARAR TARİHİ : 14.11.2022

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : İstanbul BAM 9. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı vekili, 22/06/2011 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında davacılar desteğinin vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1000 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiş, talebini davacı … yönünden 224.431,75 TL’ye, davacı … yönünden 11.408,52 TL’ye, davacı … yönünden 9.574,02 TL, davacı … yönünden 13.725,07 olarak ıslah etmiştir.
Davalı vekili; davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.
İlk Derece Mahkemesince; davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından istinaf edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince; davacılar vekilinin istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm kurulmasına, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.
1-İhtiyari dava arkadaşı olan davacılar bakımından temyiz sınırı davalının her bir davacıya yönelik temyizi bakımından ayrı ayrı belirlenecektir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL’dir.
HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.070,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.
Davacılar …, …, … için ıslahla arttırılan destekten yoksun kalma tazminatı yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davacılar vekilinin davacılar …, …, …e yönelik temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacı … yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin davacılar …, … ve … yönünden temyiz dilekçesinin hükmün miktar yönünden kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı … yönünden davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 14/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.