YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/1462
KARAR NO : 2006/4670
KARAR TARİHİ : 20.07.2006
Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, eser sözleşmesine dayalı iş bedelinin ödenmesi istemiyle yapılan takibe vaki itirazın iptaline ilişkindir.
Davalı, eserin ayıplı olduğunu savunmuş, davanın reddini istemiştir.
Mahkemenin kısmen kabule dair kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık BK.355. ve devamı maddelerinde yeralan eser sözleşmesine dayalıdır. İş sahibi yapılanın kendisine tesliminden itibaren makul süre içerisinde açık ayıplarını, ortaya çıktığından itibaren de gizli ayıplarını yine makul sürede yükleniciye bildirmekle yükümlüdür. Aksi halde eseri zımnen kabul etmiş sayılır (BK.359. ve 362.md.). Yargıtay’ın ve Dairemizin istikrar kazanan içtihatlarıyla, ayıp ihbarının varlığı tanık sözleriyle kanıtlanabilir. (HGK.02.02.1979 gün ve 1977/11 – 393 K.1979/80, 15 HD.
16.09.1998 gün ve 2869/3367 sayılı 15.H.D. 06.02.2002 gün ve 4689/546 sayılı kararları vb). Somut olayda davalı iş sahibi imâl edilen makinanın ayıplı olduğunu, davalının gidermeye çalıştığını, ancak sonuç alınamadığını bildirmiş, bu hususta tanık anlatımına dayanmıştır. Mahkemece, ayıp ihtarının yapıldığına dair davalı kanıtları toplanılmadan TTK.23/2. ve 25/3. maddelerinde öngörülen sürelerde ihbar yapılmadığından ve davacının tanık dinlenilmesine muvafakat etmediğinden bahisle davalı savunmasına itibar edilmemiştir. Oysa taraflar arasında eser sözleşmesi bulunduğundan ihbarın makul süre yerine 8 günde yapılmadığının kabulü ve tanık dinlenmemiş olması usul ve yasaya aykırıdır. O halde yapılması gereken iş, ayıp ihbarıyla ilgili davalı kanıtları toplanmalı, tanıkları dinlenilmeli, süresinde ihbarın yapıldığı anlaşılır ise makine üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak ayıbın niteliği saptanmalı, ayıp iş sahibinin makinayı kabulden kaçınmayı haklı kılacak derecede önemli değilse ayıp bedelinin kararlaştırılan ücretten indirilmesi suretiyle kalan miktara hükmedilmeli, eserdeki ayıbın nısfet kaidesine ve sözleşmedeki amacına göre kabule zorlanamayacak derecede olması durumunda, makinanın davacıya iadesi kaydıyla davanın reddine, ayıbın varlığı kanıtlanamaz ise şimdiki gibi kısmen kabulüne karar verilmelidir. Mahkemece tüm bu hususlar üzerinde durulmadan hukuki nitelendirmede yanılgıya düşülerek yazılı gerekçelerle hükme varılması doğru olmamış, eksik incelemeyle verilen kararın bozulması uygun bulunmuştur.
SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca davalının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,00 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 20.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.