YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10793
KARAR NO : 2023/222
KARAR TARİHİ : 01.02.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli ve 2021/103 Esas, 2021/239 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir,
2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2021/3186 Esas, 2021/3574 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık … müdafiinin temyiz sebepleri
1. Suç vasfına
2. Meşru müdafaaya
3. Haksız tahrik indiriminin üst hadden uygulanması gerektiğine
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Mağdur … ile sanık …’nın komşu oldukları ve olaydan önce aileler arasında su, ekmek kırıntısı veya çöp dökülmesinden kaynaklı sorunlar bulunduğu, olay günü tarafların bu konuyu konuşmak için bir araya geldikleri, aralarında başlayan tartışmanın bir anda kavgaya dönüştüğü ve sanığın elindeki bıçakla mağdura birden fazla kez vurmak suretiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği anlaşılmakla, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.
2. Atatürk Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından hazırlanan 11/09/2020 tarihli raporda, mağdurun sol alt kadranda 10 cm kesisi olduğu, acil operasyona alındığı, opere edildiği, 3 cm kolon hasarı tamir edildiği, nefrektomi yapıldığı, sol böbrek ve kalın bağırsak hasarı ile hayati tehlikeye ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı belirtilmiştir.
3. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.
4. Mağdur ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.
5. Olay anına ait görüntüler ve CD izleme tutanağı dava dosyasında bulunmaktadır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Atatürk Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından tanzim olunan ve Olay ve Olgular başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılı içeriğine yer verilen 11/09/2020 tarihli adlî muayene raporunda; mağdurun sol alt kadranda, sol böbreğinin alınmasına ve kalın bağırsak hasarına neden olan kesici delici alet yaralanmasının bulunduğu, yaralanmasının yaşamını tehlike sokan bir durum olduğu ve organlarından birinin (böbreğin) işlevinin yitirilmesine neden olduğu dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun’un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ceza belirlenirken üst sınıra yakın bir ceza tayini gerekirken yazılı şekilde 12 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1. Suç Vasfı Yönünden
Sanığın olay sırasında kullandığı sustalı çakının her ne kadar namlu yayının arızalı olması nedeniyle otomatik açılamadığı, ancak el yardımıyla açıldığı uzmanlık raporunda belirtilse de, öldürmeye elverişli olduğu ve sanığın söz konusu bıçakla mağdura birden fazla kez vurmaya yönelik saldırıda bulunduğu, bu darbelerden bir tanesinin mağdurun böbreğine isabet ettiği, dosya kapsamında bulunan ve heyetçe izlenen olay anı görüntülerinde sanığın eylemine devam etme kastıyla mağdura yönelik müteaddit defalar saldırı girişiminde bulunduğu, ancak olay yerinde bulunan iki kişinin sanığı tutması sonucunda eylemini tamamlayamadığı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın açığa çıkan kastının, öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, suç vasfının tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Meşru Müdafaa Yönünden
Her ne kadar sanık müdafii sanığın kendisine yönelen saldırıyı defetmek amacıyla atılı suçu işlediğini savunmuş ise de, mağdurun olay anında silahsız olduğu, sanığın ise elinde bıçak bulunduğu, bu haliyle saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığı, meşru müdafaa koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Haksız Tahrikin Derecesi Yönünden
Sanık ile mağdur arasında tartışma ile başlayan ve kavgaya dönüşen olayda ilk haksız hareketin kim tarafından gerçekleştirildiği dosya kapsamından tespit edilemediğinden, sanık lehine haksız tahrik koşullarının oluştuğu ve asgari oranda indirim yapıldığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2021/3186 Esas, 2021/3574 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde, eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.02.2023 tarihinde karar verildi.