YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/27589
KARAR NO : 2023/520
KARAR TARİHİ : 23.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın mağduru “Seni öldürürüm.” sözleriyle tehdit ettiğinin mağdur ve tanık beyanı ile sabit olduğu, bu suçun 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlendiği, şikayete bağlı olmadığı ve şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilemeyeceğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın boşanma aşamasında olduğu eşi olan mağdurun yaşadığı eve gittiği ve mağduru “Gelmezsen seni öldüreceğim, çocukları alıp götüreceğim bir daha getirmeyeceğim.” şeklindeki sözleri ile tehdit ettiği iddia edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekliyle sanığın mağduru tehdit ettiğinin iddia edildiği olayda mağdurun hayatına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu anlaşılmakla bu suçun takibinin şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,
B. Kabule göre de
Şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilirken hükümde, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası olan uygulama maddesinin gösterilmemesi,
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.01.2023 tarihinde karar verildi.