YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/28711
KARAR NO : 2023/708
KARAR TARİHİ : 26.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanıklar hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin, tanık …’ın hem soruşturma hem de koğuşturma aşamasında sanığın elbette dışarıda da görüşeceğiz şeklindeki beyanı karşısında sanık hakkında sair tehdit suçundan mahkumiyet hükmü verilmesi gerekirken beraat kararı verilmiş olmasının, usul ve esas yönünden Kanun’a aykırı bulunduğundan kararın bozulması, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık …’ın sanık …’ın babası olduğu, katılanlar ve sanıklar arasında meydana gelen daha önceki olay nedeniyle suç tarihinde … Adliyesinde duruşmaya girdikleri, duruşma çıkışında adliye binası önünde sanıkların her ikisinin katılanlara hitaben “Sizinle mahkemede de görüşeceğiz, dışarıda da. Bu yanınıza kalmayacak” şeklinde tehdit ettikleri iddia edilen olayda, sanıkların savunmalarının aksini gösterir, birbirlerinin soyut iddiaları dışında, cezalandırılmaları için yeterli, somut, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delilin elde edilemeyişi ve evrensel ceza yargılaması ilkelerinden olan “şüpheden sanık yararlanır” ilkesi gereğince sanıkların üzerine atılı suçları işlemediğine dair şüphenin kabulü gerektiği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
1. Sanıkların üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, katılanlar ve tanığın sanık …’ın tehdit ettiğine dair anlatımının bulunmaması, tanık …’ın sanıklarla husumetli olması katılanların arkadaşı ve katılan …’nın kuzeni olması, CD çözüm tutanağında görüntü bulunması, ses kaydının olmaması karşısında, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.01.2023 tarihinde karar verildi.