YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/1148
KARAR NO : 2009/6946
KARAR TARİHİ : 14.09.2009
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde itirazın iptali ve inkar tazminatı istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü Mensupları Yardımlaşma Vakfının üyesi olduğunu, Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğünden emekli olduğu tarihte yukarıda adı geçen vakıftan 10 yıl süre ile aidat ödeyip emeklilik hakkını elde ettiğini, vakıf tüzel kişiliğince kendisine ödenmesi gereken 6.000TL’den sadece 1130 TL. ödendiğini geriye kalan 4870 TL. alacağın sürüncemede bırakılması sonucu Ankara 25. İcra Müdürlüğünün 2008/307 esas sayı ile takibe giriştiğini, davalı tarafın itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptalini, takibin devamını ve inkar tazminatına hükmedilmesini istemiş; mahkemece vakfın mali yönden zor durumda olması sebebiyle genel kurulca tasfiyeye karar verilmesi sonucu vakfın iştiraklerindeki mevcut hisselerinin satılmasından elde edilen gelirle davacıya 1130 TL. ödeme yapıldığı emeklilik ödemelerinin durdurulduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davacının dava konusu vakfa 01.04.1985 ile 14.09.2005 tarihleri arasında üye olduğu, aidatlarını ödeyip emeklilik hakkını elde ettiği anlaşılmaktadır. Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü Mensupları Yardım Vakfına ait senedin 29. maddesinin (a) bendine göre vakıf üylerinin çalıştığı işyerinden emekli olup da vakıfta en az 10 yıllık üyelik süresini doldurmuş bulunanların istedikleri takdirde emekli yardımından yararlanacaklarının öngörüldüğü; aynı senedin 34. maddesi uyarınca, savaş, salgın hastalık, tabii afetler gibi sebeplerle fazla sayıda ölüm meydana gelmesi, vakfın mali
../..
-2-
2009/1148-6946
durumuna ciddi surette tesir edecek ve ilerideki ödemeleri tehlikeye düşürecek miktarda emeklilik yardımı istekleri ile karşılaşılması veya mevzuatta yapılan değişiklikler ve idari kararların bu sonucu doğuracağı ihtimalinin görülmesi gibi durumlarda yönetim kurulu ile genel kurul toplantısına kadar yardımları durdurmak ve hak sahiplerine bir hesap neticesi uygun göreceği miktarda, hakkından daha az olmak kaydıyla avans vermek yetkisini haizdir. “Yardımların kesin miktarını vakıf senedine aykırı olmamak kaydıyla genel kurul tespit eder” hükmünün yer aldığı vakfın fesih ve tasfiyesini düzenleyen 36. maddesinde ise vakfın ne şekilde tasfiye edileceğinin düzenlendiği, davacının vakıftan emeklilik yardımı almaya hak kazandığı 2005 yılından ve icra takibinin yapıldığı davanın açıldığı tarihten önce davalı vakfın yetkili organlarınca senedin 34. ve 36. maddelerine göre fesih veya vakfın ödemelerinde güçlükle karşılaşıldığına dair alınmış herhangi bir karar bulunmadığı, davacıya davalı vakıf tarafından 1130 TL. emeklilik ödemesi yapıldığı ve dava konusu 4870 TL’lik alacakla ilgili olarak vakıf senedi hükümlerine göre taraflar arasında herhangi bir anlaşmazlık mevcut olmadığı tüm dosyadaki belge ve bilgilerin incelenmesinden anlaşılmaktadır.
Bu durum karşısında mahkemece davalı vakıf tüzel kişiliğince alacaklıya banka hesabına 05.09.2007 tarihinde kayıtsız ve koşulsuz olarak yatırılan ödenmesi gereken ve dava konusu edilen 4870 TL. Üzerinden itirazın iptaline, takibin devamına, ayrıca istem doğrultusunda İcra ve İflas Yasasının 67. maddesi uyarınca hüküm altına alınacak miktarın %40’ından az olmamak üzere inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.