YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5703
KARAR NO : 2023/77
KARAR TARİHİ : 11.01.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/370 E., 2022/142 K
SUÇ : Sahte fatura kullanma
HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2014 tarihli ve 2013/1168 Esas, 2014/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2014 tarihli ve 2013/1168 Esas, 2014/410 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 22.03.2021 tarihli ve 2017/11484 Esas, 2021/2892 Karar sayılı kararı ile dava şartı olan mütalaa bulunmayan sahte fatura kullanma suçundan mütalaa verilip verilmeyeceği sorulmadan yargılamaya devamla hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2021/370 Esas, 2022/142 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin geçtiği anlaşıldığından, sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri; zamanaşımı hesabının yanlış yapıldığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 2009 yılı olan suç tarihinden, hüküm tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2021/370 Esas, 2022/142 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.01.2023 tarihinde karar verildi.