Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2021/25158 E. 2023/427 K. 07.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/25158
KARAR NO : 2023/427
KARAR TARİHİ : 07.02.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/445 E., 2019/1211 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2013 tarihli ve 2012/458 Esas, 2013/43 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası 52 nci maddesinin ve dördüncü fıkraları, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2013 tarihli ve 2012/458 Esas, 2013/43 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 23.03.2017 tarihli ve 2017/2572 Esas, 2017/8043 Karar sayılı kararı ile hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2019 tarihli ve 2017/445 Esas, 2019/1211 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi, cezaevinden çıktıktan sonra katılanın zararını gidermek istediğine ve gerekçe bildirmeksizin hükmü temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Suç tarihinde, katılanın 0539 .. numaralı telefon numarasından arandığı, kendisini oğlunun arkadaşı Mehmet olarak tanıtan şahsın, oğlu adına icradan araç alacağını, bunun için teminat yatırması gerektiğini, yanında avukat Kazım Yanadur ile birlikte aracın bulunduğu otoparka gittiklerini söyleyerek, 1.940,00 TL parayı hemen yatırması için katılana temyiz dışı sanık Kazım Yanadur’a ait banka hesap numarasını verdiği, bunun üzerine katılanın belirtilen hesap numarasına parayı yatırdıktan sonra bir daha arayan kişiye ulaşamaması üzerine dolandırıldığını anlayarak şikayetçi olduğu anlaşılmıştır.
2. Suçta kullanılan 0539… numaralı telefonun Erdoğan Kaymak adına kayıtlı olduğunun tespit edildiği, ancak temyiz dışı sanık Kazım Yanadur’un alınan ifadesinde, suçta kullanılan hattın Antalya ilinde 10 ay aynı adreste birlikte kaldığı … tarafından kullanıldığını, banka kartını ve şifresini de o dönemde …’e verdiğini, sonrasında …’in Ankara iline gittiğini ve geri dönmediğini, istemesine rağmen banka kartını iade etmemesi nedeniyle sonradan bu kartı iptal ettiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.
3. Sanığın savunmasında, Kazım Yanadur ile bir dönem birlikte aynı adreste kaldığını ve kısa bir süre Kazım’ın bankamatik kartını kullandığını, suçta kullanılan hattın kendisine ait olmadığını, katılanı tanımadığını, dolandırıcılık olayı ile ilgisinin bulunmadığını beyan etmiştir.
4. Türkiye İş Bankası A. Ş. Genel Müdürlüğü’ nün 08.12.2011 tarihli yazısı ile; 28.10.2011 tarihinde katılan tarafından yatırılan paranın çekilmesine ilişkin bankamatık kartıyla Ankara 3 isimli bankamatikten yapılan para çekme işlemine ait kamera kayıtlarının gönderildiği, görüntüler üzerinde yaptırılan incelemeye ilişkin 21.01.2013 tarihli bilirkişi raporunda, görüntülerde parayı çeken kişinin sanık … olmasının mümkün ve muhtemel olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.
5. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, uzlaşmanın edimli olarak sağlandığı ancak edimin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.
6. Mahkemece, sanık …’in savunması, temyiz dışı sanık Kazım Yanadur’un beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı ile sabit görülen dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına ilişkin temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteğinin incelenmesinde, Olay ve Olgular başlığı altında 2, ve 4 numaralı bentlerde yazılı deliller ve tüm dosya kapsamına göre yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği ve unsurları itibariyle oluştuğu, bu yönüyle hükümde eksiklik bulunmadığının anlaşılması nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2019 tarihli ve 2017/445 Esas, 2019/1211 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2023 tarihinde karar verildi.