YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6323
KARAR NO : 2023/1833
KARAR TARİHİ : 28.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.06.2010 tarihli ve 2010/24182 Soruşturma, 2010/12102 Esas, 2010/3357 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi gereği hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2011 tarihli ve 2010/516 Esas, 2011/775 sayılı Kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
3. Sanık hakkında verilen kararın 23.12.2011 tarihinde kesinleşmesini müteakip Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2015 tarihli, 2014/1210 Esas ve 2015/860 sayılı Kararı ile denetim süresi içinde işlediği 5490 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan mahkumiyet kararı verilmesi ve bu kararın 14.07.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/598 Esas, 2015/863 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilerek icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık 23.12.2015 havale tarihli dilekçesi ile; suç kastının bulunmadığını, verilen kararın bozulması gerektiğini bildirerek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR
Tüm dosya kapsamından; … Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin yönetim kurulu üyesi olan sanığın, Orman Bölge Müdürlüğünden ihalesiz olarak kooperatif adına alınan fidanlık işinin taşeron firmalara yaptırılarak kooperatifin zarar etmesine neden olduğu, kooperatif muhasebe kayıtlarının banka hesap işlemleri ile uyumlu olmadığı, başka bir şirketin bankadan kredi alabilmesi için gerçeği yansıtmadığı halde faturalar düzenlendiği iddiaları ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kamu davası açıldığı ve cezalandırılması yoluna gidildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanığın yargılama konusu eyleminin mahkemenin kabulüne göre 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında yer alan suça ilişkin olduğu ve kooperatif yönetim kurulu üyesi olan sanık hakkındaki soruşturma veya kovuşturmanın izne tabi olmadığı, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası ile basit yargılama usulünün getirildiği ancak Anayasa Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 14.01.2021 tarihli, 2020/81 Esas ve 2021/4 sayılı Kararı ile yargılama aşamasında olup henüz “kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış” dosyalar açısından Anayasa’nın 38. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Yasa’nın 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan “…hükme bağlanmış…” ibaresinin “basit yargılama usulü” bakımından iptal edildiği ve bu kararın sonuçları itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddeleri gereğince “Basit Yargılama Usulü” yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/598 Esas, 2015/863 sayılı Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.02.2023 tarihinde karar verildi.