Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/29827 E. 2023/371 K. 18.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/29827
KARAR NO : 2023/371
KARAR TARİHİ : 18.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda Tarih ve Sayısı Belirtilen İncelemeye Konu … (…) … Asliye Ceza Mahkemesinin Kararı ile Sanık Hakkında
1.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. Tebliğname’de tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteği, müştekinin iddialarını doğrulayan tek tanığın dinlenmeden taraflı tanık olduğuna kanaat getirilerek verilen beraat kararının yasaya aykırı olup bozulması gerektiği, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Şikayetçi ile sanık arasında … Asliye Ceza Mahkemesi’nde 24.10.2014 tarihinde devam eden davalarının bulunduğu, duruşmaya müteakip duruşma salonunun çıkışında tartışma yaşandığı, tartışma esnasında sanığın şikayetçiye hitaben “Ben bu malın parasını sizden zorla almayı bilirim, olacaklardan ben sorumlu değilim, sitede görüşeceğiz, dışarıda bekliyorum.” şeklinde tehditte bulunduğu iddia olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Gösterilen gerekçe çerçevesinde Tebliğname’deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Şikayetçinin eşi olan tanık …’nin, hazırlık beyanında sanığın eşini tehdit ettiğini söylemesi, sanığın aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, dinlenen tanıklar … ile …’nin birbirleriyle uyumlu beyanlarında sanığın katılana yönelik tehdit içeren bir sözünün bulunmadığını söylemeleri, bildirdiği adrese usulüne uygun duruşma günü tebliğ edilen ve hakkında zorla getirme emri düzenlenen tanık …’nin duruşmaya gelmemesi üzerine dinlenilmekten vazgeçildiği, hazırlık aşamasındaki beyanının okunduğu, tanık …’nin şüphelinin eşi olduğu, bu nedenle tarafsız beyanda bulunamayacağına dair Mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükme yönelik karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemesinin kararında O yer Cumhuriyet savcısının tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.01.2023 tarihinde karar verildi.