Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/33028 E. 2023/870 K. 07.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/33028
KARAR NO : 2023/870
KARAR TARİHİ : 07.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’unun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’unun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’unun 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddelerinin birinci fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteminin dava dosyasının temyizen incelenerek lehine karar verilmesi gerektiğine ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, katılan …’nin telefonunu arayarak “A. koduğumun o.” şeklinde sözlerle hakaret ettiği, sanığın numarasını arayarak kim olduğunu ve neden hakaret ettiğini soran …’ye yönelik ise “Ne küfür edecem a…na koduğumun o…pusuna, senin ananı avradını s..yim, bacını s…yim.” şeklindeki sözlerle hakaret ettiği, Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın, katılan …’nin telefonunu arayarak “A. koduğumun o.” şeklinde sözlerle hakaret ettiği, sanığın numarasını arayarak kim olduğunu ve neden hakaret ettiğini soran katılan …’ye yönelik ise “Ne küfür edecem a…na koduğumun o…pusuna, senin ananı avradını s..yim, bacını s…yim.” şeklindeki sözlerle hakaret ettiği, sanığın katılanları aradığının arama kaydı bilgileri ile doğrulandığı, sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde telefonunu bazen çalışanlarına verdiğini ancak olay tarihinde kimseye vermediğini beyan ettiği, kovuşturma aşamasında ise telefonunu çalışanına verdiğini ve çalışanının aramış olabileceği şeklinde çelişkili beyanda bulunduğu anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.
2. Ancak,
17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Nedeniyle bozmayı gerektirmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.02.2023 tarihinde karar verildi.