YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/26465
KARAR NO : 2023/346
KARAR TARİHİ : 26.01.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/17 E., 2020/73 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Nusaybin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2014 tarihli ve 2012/362 Esas, 2014/141 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 52 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Nusaybin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2014 tarihli ve 2012/362 Esas, 2014/141 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 20.12.2017 tarihli ve 2017/26520 Esas, 2017/28234 Karar sayılı kararı ile “02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereğinin yapılması” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Nusaybin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2020 tarihli ve 2018/17 Esas, 2020/73 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 52 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, kararı kabul etmediğine ve bozulmasını istediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanık …’ın “hacı abi ben Mardinli … gümrüğündeyim istersen leptop bilgisayar 300,00-TL, sony kamera 150,00-TL telefonlarda değişiyor istersen hemen ara” içerikli mesajı şikayetçi …’ın telefonuna gönderdiği, ertesi gün “arasana” içerikli ikinci bir mesaj daha gönderdiği, bunun üzerine şikayetçinin mesaj atan kişinin daha önce Mardin Kızıltepe’de çalışırken tanıştığı Mehmet isimli şahıs olduğunu düşünerek sanık ile irtibata geçtiği, istemiş olduğu elektronik cihazları alması için sanığa 24.05.2011 tarihinde 800,00 TL ve 650,00 TL, 27.05.2011 tarihinde ise 400,00 TL olmak üzere toplam 1.850,00 TL para gönderdiği, gönderilen paraların aynı gün sanık tarafından çekildiği, şikayetçinin tüm aramalarına rağmen sanığın ürünleri göndermeyerek şikayetçiyi oyaladığı, durumdan şüphelenen şikayetçinin daha önceden tanıdığı Mehmet isimli kişiyi aradığında kendisine mesaj gönderen kişinin tanıdığı kişi olmadığını öğrendiği, mesaj gönderilen telefonu aradığında sanığın “geçmiş olsun her mesaj gönderene para gönderme” şeklinde sözler söyleyip telefonu kapattığı anlaşılmıştır.
2.Sanık savunmasında, şikayetçinin telefonuna mesaj çektiğini, daha sonra da müştekinin kendisini aradığını, aralarında anlaşıp malzemeler için ilk önce 800,00 TL, ikinci olarak 650,00 TL ve son sipariş sonrası da 400,00 TL istediğini ve bu paraları farklı bankalardaki hesaplarından çektiğini, şikayetçi …’dan önceye dayalı 550,00 TL tutarında alacağının olduğunu, alacağını tahsil etmek için bu yola başvurduğunu, müştekinin gönderdiği paraları harcadığını, atılı suçlamayı kabul ettiğini beyan etmiştir.
3.Katılan beyanında; sanığı tanımadığını, aralarında her hangi bir alacak borç ilişkisinin bulunmadığını belirterek şikayetçi olduğunu ifade etmiştir.
4.Dosyada mevcut banka dekontlarından, şikayetçi tarafından kamera ve bilgisayar alımı için sanık …’ın hesabına 24.05.2011 tarihinde 800,00 TL ve 650,00 TL tutarında para gönderildiği, aynı gün gönderilen tutarların sanık tarafından şubeden çekildiği, yine 27.05.2011 tarihinde 400,00 TL daha para gönderildiği ve aynı gün sanık tarafından paranın çekildiği tespit edilmiştir.
5.Bozma üzerine dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, toplam 2.500,00 TL tutarındaki edimin beş taksit halinde ödenmesi hususunda taraflar arasında uzlaşmanın sağlandığı, ancak sanık tarafından sadece ilk taksitin ödenip geri kalan taksitlerin ödenmediği, bu şekilde sanığın uzlaşmanın gereklerini yerine getirmediği yargılama sırasında anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1.Tanıdık izlenimi uyandırmak suretiyle uygun fiyata elektronik eşya alabileceğini belirten bir mesaj ile katılanın dikkatini çekip ikna eden sanığın, bu yolla değişik tarihlerde gönderilen toplam 1.850,00 TL tutarındaki parayı bankadan çekerek haksız menfaat temin ettiği anlaşıldığından, sanığın kastının dolandırmaya yönelik olduğunun kabulü ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan hüküm kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Sanığın aynı suç işleme kararı kapsamında değişik tarihlerde birden fazla menfaat temin ettiği anlaşılmakla TCK’nin 43/1 inci maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nusaybin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2020 tarihli ve 2018/17 Esas, 2020/73 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.01.2023 tarihinde karar verildi.