YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12653
KARAR NO : 2023/422
KARAR TARİHİ : 13.02.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Müşteki Hakan’ın kovuşturma aşamasında sanıklardan şikayetçi olduğu ve katılma talep ettiği, ancak; kamu davasına katılma hakkına ilişkin bir karar verilmediği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası ve 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca katılan olarak kabulüne karar verilmiştir.

Sanık … müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2016 Tarihli ve 2015/6 Esas, 2016/325 Karar Sayılı Kararı
1. Sanık … hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Sanıklar…, … ve … hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan, 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05.02.2018 Tarihli ve 2017/213 Esas, 2018/82 Karar Sayılı Kararı
1. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,
2. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin Cumhuriyet Savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,
a) Sanık … hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b) Sanıklar…, … ve … hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan, 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık … Müdafiinin Temyiz İstemi
Suçun sübutuna, ilişkindir.

B. Sanık … Müdafiinin Temyiz İstemi
1. Suçun sübutuna,
2. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
İlişkindir.

C. Sanık … Müdafiinin Temyiz İstemi
1. Suçun sübutuna,
2. Meşru savunmanın varlığına,
3. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
İlişkindir.

D. Sanık … Müdafiinin Temyiz İstemi
1. Eksik inceleme ile karar verildiğine,
2. Öldürme kastının olmadığına,
3. Meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına,
4. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Suç tarihinde bir lokantada kurye olarak çalışan temyiz incelemesi dışı sanık …’nın motosiklet ile giderken tanık…’ya çarpacak derecede yakın gitmesi nedeniyle tartışmaya başladıkları, tanık…’nın arkadaşları … ve … ile birlikte lokantaya gittikleri, sanık …’nın lokantada bulunmadığı ve onun adına sanık …’ın tanık…’dan özür dilediği, tanık…’nın sanık …’ın özrünü kabul etmemesi üzerine sanık …’nın lokantaya gelerek tanık…’dan özür dilediği, işletme sahibinin kurye tedarikçisi ile görüşerek sanık … yerine başka bir kuryenin görevlendirilmesini istediği, bir süre sonra sanıklar… ve…’nin tanık…’nın bulunduğu motosiklet kulubü önüne gelerek tanık… ile tartışmaya başladıkları, katılanın sesler üzerine olay yerine gelerek tanık… ile muhatap olmamalarını ne söyleyeceklerse kendisine söylemelerini istediği, tartışmanın büyüyerek kavgaya dönüştüğü, kavganın kim tarafından başlatıldığının tespit edilemediği, sanık …’ın diğer sanıkların yardımıyla katılanı sol meme başı, sol kürek kemiği altı ve sol üst kolundan yaşamsal tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı belirlenmiştir.
Suç vasfı yönünden, sanık …’ın kullandığı suç aletinin niteliği, katılandaki yaralanmaların yeri, sayısı ve niteliği gözetildiğinde kastının öldürmeye yönelik olduğu, diğer sanıkların da eylemlerinin suçun işlenmesini kolaylaştırıcı nitelikte olduğu, katılanın arkadaşlarının araya girmesiyle öldürmeye yönelik eylemin tamamlanamadığı belirlenmiştir.
Haksız tahrik yönünden, kavganın kim tarafından başlatıldığının belirli olmadığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin uygulandığı belirtilmiştir.

2. Sanıklar özür dilemek amacıyla tanık…’nın yanına gittiklerini, kavga esnasında bulunduklarını, üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmediklerini beyan etmişlerdir.

3. Sanıklara ait doktor raporları dosyada mevcuttur.

4. Adli Tıp Kurumu İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünün, 31.03.2015 tarihli raporunda, katılanın sol meme başı 2 cm inferiorunda, sol skapula inferiorunda ve sırtta orta hatta (T 12-13) düzeyinde kesici delici alet girişleri saptandığı, katılanın sağ akciğerinde pnömotoraks, sol akciğerinde ise hemopnömotoraks meydana geldiği, kesici delici alet yaralanmasının yaşamsal tehlikeye yol açtığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, tespit edilmiştir.

5. Tanıklar …, …., …, … ve… beyanları dosyada mevcuttur.

6. Tanıklar…, …, … ve …’a yaptırılan teşhis tutanak altına alınmıştır.

7. Özür dilendiği ana ilişkin lokantadaki kamera görüntüleri inceleme tutanağına aktarılmıştır.

8. Kavga anına ilişkin kamera görüntüleri görüntü izleme tutanağına aktarılmıştır.

9. Olay yeri inceleme raporu dosyada mevcuttur.

10. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün, 13.01.2015 tarihli uzmanlık raporuna göre,
a) Sanık …’un montundan elde edilen kan lekelerine ait genotip özelliklerin katılanın genotip özellikleri ile uyumlu olduğu,
b) Sanık …’a ait bıçaktan alınan kan lekesi üzerinde birden fazla tip genotip özellikler içerdiği, bir kısmının sanık …’ın, bir kısmının katılanın genotip özellikleri ile uyumlu olduğu, tespit edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Suç tarihinde tanık…’ya, bir lokantada çalışan temyiz dışı sanık …’nın motosiklet ile çarptığı, her ikisi arasında münakaşa çıktığı, tanık…’nın sanık …’nın çalıştığı lokantaya giderek özür dilemesini istediği, sanık …’ın araya girmesiyle sanık … özür dilemiş ise de lokanta sahibinin bilgilendirmesi neticesinde sanık …’nın işten çıkartıldığı, bunun üzerine sanıklar …, …, … ve …’in tanık…’nın bulunduğu motosiklet kulübüne geldikleri ve tanık… ile tartışmaya başladıkları, katılanın “bir bayanla tartışmanız ayıp olmuyor mu beyler” diye seslenmesi üzerine sanık …’ın “hayırdır muhatabım sen mi olacaksın” dediği, katılanın konuşmak istiyorsan konuşalım demesi üzerine, sanık …’ın mağduru sırt, böbrek üstü ve omurilik bölgelerinden bıçakladığı, diğer sanıkların da katılanın kafasına ve dişine tekme ile vurdukları belirlenmiştir.

Suç vasfı yönünden, ilk derece mahkemesinin kasten öldürmeye teşebbüs olarak suçu kabulünün yerinde olduğu tespit edilmiştir.
Haksız tahrik yönünden, katılanın olay yerine sonradan gelmesi ve haksız tahrik oluşturacak herhangi bir davranışının bulunmadığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık … Müdafiinin Eksik İnceleme İle Hüküm Kurulduğu Nedeniyle Temyiz İstemi Yönünden
Olay ve Olgular başlığı altında sayılan deliller karşısında dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık … Müdafiinin Suç Kastının Bulunmadığı Nedeniyle Temyiz İstemi Yönünden
Sanık …’ın arkadaşı …’nın işten atılması nedeniyle duyduğu husumet nedeniyle işten atılma olayından önce özür dilemiş olmalarına rağmen saldırı amacıyla…’nın yanına gitmesi, tartışmada…’ya bağrılması üzerine olay yerine gelen katılanın sol meme başı, sol skapula ve sırt orta hattından yaşamsal tehlike oluşturacak şekilde bıçaklanmış olması, katılanın arkadaşlarının araya girmeleri nedeniyle eylemini tamamlayamadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna yönelik yapılan uygulamada, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanıklar … ve … Müdafiinin Meşru Savunma ve Meşru Savunmada Sınırın Aşılması Hükümlerinin Uygulanması Gerektiği Nedeniyle, Sanıklar… ve … Müdafiinin Haksız Tahrik Hükümlerinin Uygulanması Gerektiği Nedeniyle Temyiz İstemleri Yönünden
Sanıkların olay yerine saldırı amaçlı gitmeleri, tartışma sonrasında amaçlarını açığa çıkartarak sanık …’ın katılanı bıçaklaması, katılanın arkadaşlarının meşru savunma kapsamında katılana yapılan saldırıyı defetmeleri hususları birlikte değerlendirildiğinde, katılandan sanıklara yansıyan herhangi bir haksız söz, davranış ve saldırı tespit edilemediğinden, Bölge Adliye Mahkemesince haksız tahrik, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması uygulamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Sanıklar …, … ve … Müdafiilerinin Suçun Sübutu Yönünden
Teşhis tutanağı, DNA analizine ilişkin uzmanlık raporu, görüntü inceleme tutanakları, sanıkların arkadaşları …’nın işten atılması nedeniyle duydukları husumet, tanık…’dan özür dilenmesine rağmen tekrar tanık…’nın yanına gitmeleri hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların olay yerine saldırı amaçlı gitmiş oldukları anlaşılmıştır.

Sevda’nın “…hepsi birlikte …’e saldırdılar” şeklindeki beyanı, … ve …’ın “…diğer şahıslarda …’in üzerine çullanıp ona vurmaya çalıştıklarını gördüm.”, şeklindeki beyanları, …’in “…yüzünü göremediğim bir şahsın elinde bıçak ile …’e saldırdığı diğer şahıslarında …’e tekme tokat girdiklerini gördüm” şeklinde beyanı, Bölge adliye mahkemesince kabul edilen oluşa göre diğer sanıkların da katılanın kafasına ve dişine tekme ile vurduklarının belirlenmesi karşısında, sanıkların eylemlerinin yardım eden olarak değil, asli fail olarak nitelendirilmesinin gerektiği anlaşılmış, aleyhe temyiz istemi olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.02.2018 tarihli ve 2017/213 Esas, 2018/82 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.