YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/15118
KARAR NO : 2023/2639
KARAR TARİHİ : 14.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Fuhuş

Sanık hakkında kurulan hükmün ; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ( 5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 1.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
Tebliğnamede fuhuş suçundan kurulan hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın ve müdafiinin temyiz isteği, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, aksinin kabulü halinde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, 2011 yılının Kasım ayı içerisinde yaklaşık 10 gün süreyle … ilçesinde kiraladığı bir evde geçimini fuhuşla kazanan mağdure …’ya telefon vasıtasıyla müşteri temin ederek komisyon almak ve fuhuş için yer temin edip imkan sağlamak suretiyle üzerine atılı olan suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Aşağıda (A) bendinde gösterilen nedenle tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir.
A. Esasa Yönelik Temyizde
1.Sanığın aşamalarda üzerine atılı fuhuş suçlamasını kabul etmemesi ve dosyada mağdurun soruşturma aşamasındaki soyut beyanı dışında başkaca delil bulunmaması karşısında, mağdur beyanının neden sanık savunmasına üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre ;
2.Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı mağdurun birden fazla kez fuhuş yapmasına aracılık etmesi şeklindeki eyleminde 5237 sayılı Kanun’un 43/1 inci maddesi uyarınca zincirleme suç hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.
B.Lehe Hükümlerin Uygulanması Gerektiğine Yönelik Temyizde
Sanık hakkında verilen sonuç ceza miktarı itibarıyla Kanuni koşulların oluşmadığı anlaşıldığından, lehe hükümlerin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına dair kararda hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.02.2023 tarihinde karar verildi.