YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/33009
KARAR NO : 2023/2656
KARAR TARİHİ : 14.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3000 TL adli para cezası, aynı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 7000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, suçları işlemediğine ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın arkadaşı ile alacak verecek meselesinden tartıştığı ve arkadaşının evinin kapısına gittiği, arkadaşının polis çağırdığı, gelen polis memurunun sanığı dışarı çıkarmaya çalışması üzerine sanığın mağdur polis memuruna “Sinkaf ol git.” diyerek hakaret ettiği ve yumruk atarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı ve bıçak göstererek tehdit ettiği, bu suretle hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği, Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A.Sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, mağdur beyanı, tanık anlatımları ve tutanak içeriği birlikte değerlendirildiğinde Mahkemenin kararında hukuka aykırılık bulunmayıp bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.
B. Ancak;
1. Hakaret suçunda, 5237 sayılı Kanun’un 125/4 üncü maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi tarafından görülme, duyulma ve algılayabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesine karşın, dosya kapsamından hakaret eylemini apartman içinde gerçekleştirdiği anlaşılan sanık hakkında, aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan cezada artırım yapılması,
2. Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme eylemini, bıçak çekmek suretiyle işlediği iddia edilmesine rağmen, sanığın bıçağı ne şekilde kullandığı ve çıkarıp çıkarmadığı açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 265/4 üncü maddesinin uygulanmaması,
3. Seçimlik ceza öngören hakaret suçunda hapis cezasının tercih edilmesi halinde 5237 sayılı Kanun’un 50/2 nci maddesi uyarınca, bu cezanın adli para cezası dışındaki seçenek tedbirlere çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.02.2023 tarihinde karar verildi. aykırılık bulunmamıştır.