YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/31092
KARAR NO : 2023/2641
KARAR TARİHİ : 14.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanıklar hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, sanıkların üzerlerine atılı hakaret suçunu işlediklerinin sabit olduğuna ve cezalandırılmaları gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılan ile aralarında ticari ilişkiden kaynaklı husumet bulunan sanıkların, kendi işyerlerinde katılana yönelik “Terbiyesizlik yapmayın, terbiyesizler.” şeklinde hakaret ettikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanıklar hakkında beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Sanıkların üzerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri, olayın tarafsız tanıkları olan …, …, … ve …’nin yeminli beyanlarında sanıkların hakaret içeren bir söz söylemediklerini belirttikleri, tanık …’nin katılanın işyerinde çalışmakta olup beyanlarının tarafsız kabul edilemeyeceği, katılanın soyut ve çelişkili iddiaları dışında sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair savunmalarının aksine mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden bahisle beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.02.2023 tarihinde karar verildi