Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2021/26301 E. 2023/1548 K. 14.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/26301
KARAR NO : 2023/1548
KARAR TARİHİ : 14.03.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/61 E., 2018/446 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 06.03.2014 tarihli ve 2012/323 Esas, 2014/104 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 06.03.2014 tarihli ve 2012/323 Esas, 2014/104 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 05.12.2017 tarihli ve 2017/24002 Esas, 2017/25983 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine, Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 22.10.2018 tarihli ve 2018/61 Esas, 2018/446 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması, hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılan ile hakkında verilen mahkumiyet hükmü kesinleşen sanık Tekin Kaban’ın 2011 yılı içinde Kırıkkale’de bir inşaatta birlikte çalıştıkları, sanık Tekin Kaban’ın 2011 yılı Ekim ayında katılanı aradığı, Didim’de çalıştığı bir inşaatta kazı esnasında 2.000 adet Osmanlı altını ve bilezik bulduğunu, çocuğunun hasta olduğunu, bulduğu altınları ucuz bir fiyata satacağını söylediği, katılanın kabul ederek Didim’e gittiği, sanık Tekin Kaban’ın yanında kendisini Osman ismiyle tanıtan sanık …’in olduğu, sanık …’un altınları sanık Tekin ile birlikte bulduklarını söylediği, üzerinde Osmanlıca harfler bulunan altınları gösterdiği, katılan ile altınların 20.000 TL’ye satışı konusunda anlaştıkları, katılanın parayı tanık … aracılığıyla temin ettiği, tarafların buluştukları, sanık …’un, diğer sanık Tekin ile birlikte altınları getirmek için parayı alarak uzaklaştığı, katılanın sanıkları aradığı ancak cep telefonlarının kapalı olduğu, sanığın bu şekilde hakkında verilen mahkumiyet hükmü safahatta kesinleşen diğer sanık ile birlikte hareket ederek üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.
2. Sanık savunmalarında, katılanı ve diğer sanığı tanımadığını, olayla ilgisinin olmadığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemiştir.
3. Sanığın katılan tarafından kesin olarak teşhis edildiğine ilişkin tutanağın dosya içinde bulunduğu görülmüştür.
4. Sanık tarafından, katılanın zararının giderildiğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi veya belge bulunmamaktadır.
5. Uzlaştırma raporu ile sanık ve katılan arasında uzlaşmanın sağlanamadığı tespit edilmiştir.
6. Mahkeme tarafından, sanıkların savunmaları, katılan beyanı, sanığın katılan tarafından teşhis edilmiş olması, katılan ile sanık arasında katılanın sanığa asılsız bir suç isnad etmesini gerektirecek herhangi bir husumet bulunmaması, katılanın anlatımlarının hayatın olağan akışına uygun olması ve tanık …’in beyanlarıyla da desteklenmiş olduğu kabulü ile sanık hakkında temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 22.10.2018 tarihli ve 2018/61 Esas, 2018/446 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oybirliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2023 tarihinde karar verildi.