YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8330
KARAR NO : 2023/3157
KARAR TARİHİ : 22.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tefecilik ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.07.2014 tarihli ve 2014/471 Soruşturma, 2014/1812 Esas, 2014/974 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri ile sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması, hak yoksunlukları ve tekerrür hükümlerinin uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2014/655 Esas, 2016/313 sayılı Kararı ile sanık hakkında tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğu uygulanmasına ayrıca aynı Kanun’un 58 inci maddesi gereği hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, 2012 ve 2013 yılları içerisinde sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü ve 62 nci maddeleri gereğince iki kez olmak üzere 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunlukları uygulanmasına ve 58 inci maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin 19.04.2021 havale tarihli gerekçeli temyiz istemi, sanığın üzerine atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçundan iki kez cezalandırılması yoluna gidilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın 2012 ve 2013 yıllarında iş yerindeki pos cihazlarını kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması veya kredi kartı borçlarının aktarılması amacıyla kullandığı, bu çerçevede sahte satış faturaları düzenlediği, yaptığı işlemlerden komisyon aldığı, inceleme kapsamında soruşturma aşamasında ifadelerine başvurulan …, …, …, …, … …, …, … , … ve … adlı şahısların bu hususu teyit ettiği, tanıkların bir kısmının mahkemece de dinlendiği, bu suretle zincirleme olarak tefecilik ve iki kez zincirleme şekilde sahte fatura düzenleme suçlarını işlediği sabit görülerek cezalandırılması yoluna gidildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
A.Sanık Hakkında Tefecilik Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Açıklanan nedenlerle, tefecilik suçundan kurulan hükümde sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B.Sanık Hakkında 213 sayılı Kanun’a Muhalefet Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden
Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin üç, dört, beş ve altıncı fıkraları uyarınca 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2014/655 Esas, 2016/313 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.03.2023 tarihinde karar verildi.