Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/33842 E. 2023/13397 K. 22.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/33842
KARAR NO : 2023/13397
KARAR TARİHİ : 22.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık … hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı ve sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteğinin, kendisi ve olayın tanığı olan annesi …’nın olayı olduğu gibi ifade ettiklerine ancak Mahkemenin annesinin tanıklığına itibar etmediğine, kendisinin sanık …’na kesinlikle hakaret etmediğine, dosyada kendisinin hakaret ettiğine dair en ufak bir beyan veya şüpheden uzak delil olmadığına, sanıkların mahkûmiyetine hükmolunması gerektiğine, vesaire, yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanık … ile katılanın resmi nikahlı eş oldukları, ancak boşanma davalarının devam ettiği, bu dönemde katılanın …’de yaşayan annesinin yanında ikamet ettiği, olay tarihinde … Aile Mahkemesinde duruşmalarının olması nedeniyle annesi ile birlikte 1 gün önce …’ya gelip otelde kaldıktan sonra duruşmaya girdikleri, duruşma bitiminde de otelden eşyalarını alıp otelin alt tarafında bulunan bir yerde yemek yedikleri esnada bir araçla önlerinden geçen sanıklarla karşılaştıkları ve sanık …’ın araç içerisinden katılana hitaben ” Bu daha iyi hallerin senin.” diyerek tehditte bulunduğu ve daha sonra sanık …’nun da ” o…pu ” diye bağırarak hakarette bulunduğu iddiası ile kamu davasının açıldığı belirlenmiştir. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, sanık …’ın katılanın annesi ile konuşmak istediği ancak taraflar arasında tartışma yaşandığı, sanık … ile katılanın karşılıklı olarak birbirlerine hakaret içeren sözler söylediklerinden sanık … hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, sanık …’ın üzerine atılı suçu işlemediğini savunduğu, katılanın duruşmadaki beyanında sanık …’ın da kendisine el kol hareketi yaptığını ancak ne söylediğini anlamadığını beyan ettiği, tanık …’nın sair tehdit içeren söz söylediğini beyan etmiş ise de, tanığın katılanın annesi olması, tanık ile katılanın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanları arasında çelişki bulunması nedeniyle tanık …’nın beyanına itibar edilmediği, dosya içerisindeki delillerden oluşan vicdani kanaate göre sanık …’ın’ ın üzerine atılı tehdit suçunu kesin olarak işlediği belirlenemediğinden 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği belirlenmiştir.
2.Sanıkların üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmedikleri yönünde savunma yaptıkları ve sanık …’ın soruşturma ve kovuşturma aşamasında katılanın sanık …’na hitaben “Aşağılık şerefsiz.” dediğine yönelik anlatımda bulunduğu anlaşılmıştır.
3.Katılan ile tanık …’nın soruşturma ve kovuşturma aşamalarında sanık …’nun olay tarihinde katılana “o…pu” demek suretiyle hakaret ettiğine yönelik olarak uyumlu beyanlarda bulundukları, ancak sanık …’ın üzerine atılı tehdit suçu yönünden olayın gelişimine ilişkin farklı anlatımlarının bulunduğu belirlenmiştir.
4.Katılan ile sanık …’nun olay tarihinde evli oldukları, dava dosyasında mevcut resmî nüfus kayıt örneğinden anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1.Sanıkların savunmaları, katılan ile tanık …’nın soruşturma ve kovuşturma evrelerindeki beyanlarında sanık …’ın üzerine atılı tehdit suçu yönünden olayın gelişimine ilişkin çelişkili anlatımlarının bulunması, sanık …’ın aşamalarda katılanın sanık …’na hitaben “Aşağılık şerefsiz.” dediğine yönelik anlatımda bulunması karşısında, Mahkemece sanık … hakkında tehdit suçundan verilen beraat ve sanık … hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararlarında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.02.2023 tarihinde karar verildi.