YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/42000
KARAR NO : 2023/15466
KARAR TARİHİ : 28.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve 86 ncı maddesinin ikinci fıkraları uyarınca hakaret ve kasten yaralama suçlarından açılan kamu davası kapsamında ceza verilmesine yer olmadığı hükümleri kurulmuş, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18 inci Ceza Dairesince verilen bozma kararı sonrası yapılan yargılama sonucunda, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, katılan ile tanığın yakın arkadaş olmaları, katılan ile sanık arasında husumet bulunması ve yüklenen suçların işlendiğine yönelik somut delil bulunmaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Akraba olan taraflar arasında bir süredir husumet olduğu, 11.02.2013 tarihinden yaklaşık 15-20 gün önce katılanın, arkadaşı tanık … ile bir kahvehaneden çıkarken sanık ile karşılaştığı, sanığın elinde bulunan soda şişesi ile katılana vurmak istediği ancak tanığın araya girmesi nedeniyle eylemini tamamlayamadığı, bu esnada “ananı avradını s…im, karını çocuğunu s…im” sözüyle alenen hakaret ettiği, 11.02.2013 günü de sanığın … Caddesi üzerinde katılanı gördüğü, elinde bulundurduğu sopa ile kendisine vurmak istediği ancak yine tanığın araya girmesi nedeniyle eylemini tamamlayamadığı, bu esnada katılana “ananı avradını s…im” sözüyle hakarette bulunduğu iddia edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın yargılama konusu eylemleri için 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve 86 ncı maddesinin ikinci fıkraları uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü anlaşılmıştır.
B. Sanığın sorgusunun yapıldığı 17.09.2013 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar dava zamanaşımını kesen ya da durduran bir neden olmadığı da gözetildiğinde, 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.02.2023 tarihinde karar verildi.