YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/975
KARAR NO : 2023/15738
KARAR TARİHİ : 07.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 53 ncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi, tahrik koşullarının oluştuğuna, haksız yere ceza aldığına, vesaireye yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
… Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/17 Esas sayılı dosyasında yargılanan sanığın duruşmaya SEGBİS aracılığı ile katıldığı, mahkeme hakiminin kendisine yaptırdığı teşhis işlemini kabul etmeyerek “Böyle adalet mi olur, böyle adaletin a..koyayım, ben siz ile mi uğraşacağım, benim başka bir yerde de ağır ceza mahkemesinde davam var, buraya geldiğim için o davaya katılamadım, ben böyle yargılamayı kabul etmiyorum, hayırdır hemşerim, böyle adalet mi olur, beni nasıl buraya getiriyorsun, katılanı da burada görmek istiyorum hemşehrim.” demek suretiyle görevinden dolayı mağdur hakime alenen hakarette bulunduğu iddia ve kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Mağdur ve tanıkların aşamalardaki anlatımları, olay ve duruşma tutanakları, sanığın ikrar içeren savunması ile tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiğinin kabulüyle ve temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı,
Belirlenerek yapılan incelemede sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Hakaret suçunda temel ceza belirlenirken doğrudan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince uygulama yapılması yerine, aynı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza belirlendikten sonra üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca arttırım yapılmış ve kararda uygulama maddesi gösterilmemiş ise de, bu hususlar sonuca etkili olmayıp belirtilen eksikliğin mahallinde tamamlanabileceği,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanığın temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.03.2023 tarihinde karar verildi.