YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8097
KARAR NO : 2023/15492
KARAR TARİHİ : 28.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Fuhuş

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisi bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci ve beşinci fıkraları, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; mahkemenin suç işleme kastının olup olmadığını belirlemediği, tek taraflı delil toplandığı, muğlak ve kalıp sözlerle üst sınırdan ceza verildiği, pişmanlık duymadığının sorulmadığı, yasal haklarının kısıtlandığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraatine karar verilmesi gerektiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmadığı ve cezanın ertelenmediği, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın mağdurun annesi olduğu, mağdurun para karşılığında erkeklerle cinsel ilişkiye girmek için tanık …’i annesi olan sanığın evine çağırdığı ve bu evde para karşılığında cinsel ilişkiye girdiği, bu sırada sanığın da evde olduğu, sanığın kızı olan ve ayrı bir evde ikamet eden mağdurun kendi evinde para karşılığında cinsel ilişkiye girerek fuhuş yapmasına yer temin ettiği, eylemin mağdur ve tanığın soruşturma aşamasındaki samimi beyanlarıyla sabit olduğu, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Mağdur, tanık beyanları ve 19.10.2015 tarihli tutanak karşısında, sanığın fuhuş suçunu işlediği, savunma hakkının kısıtlanmadığı ve alt sınırdan hüküm kurulduğu, ceza miktarı itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmaması ve erteleme hükümlerinin uygulanmaması hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.02.2023 tarihinde karar verildi.