Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/15418 E. 2023/2068 K. 13.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15418
KARAR NO : 2023/2068
KARAR TARİHİ : 13.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2021 tarihli ve 2021/747 Esas, 2021/513 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2021 tarihli ve 2021/747 Esas, 2021/513 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 08.02.2021 tarihli ve 2021/747 Esas, 2021/513 Karar sayılı kararı ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması nedeni ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2021 tarihli ve 2021/94 Esas, 2021/535 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 50 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği;
Haksız tahrikden üst hadden indirim yapılması gerektiğine,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık … ile mağdur … arasında alacak verecek meselesinden ve ilk haksız hareketin hangi tarafça gerçekleştirildiği belli olmaksızın çıkan kavgada sanığın beden yolu ile basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde mağduru kasten yaraladığı kabul edilmiştir.

2. Sanık ve mağdur beyanları, 06.05.2016 tarihli adli doktor raporu, sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları dosyada mevcuttur.

3. İlk derece mahkemesince, Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin mağdurun istikrarlı beyanları ve adli doktor raporu ile saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdurun adli raporuna yansıyan yaralanması dikkate alındığında belirlenen temel cezanın yerinde olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdur ve sanık arasında yaşanan kavgada ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belli olmadığından haksız tahrik nedeniyle uygulanan indirimin yerinde olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2021 tarihli ve 2021/94 Esas, 2021/535 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri

yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.