YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18922
KARAR NO : 2023/1898
KARAR TARİHİ : 03.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İftira
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Aydın Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli kararıyla sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, kararın yasaya aykırı olduğuna, delillerin yeterince değerlendirilmeden, eksik ve hatalı inceleme ile hüküm kurulduğuna, katılan tarafından sanığın iddia ettiği gibi darp edilmediğinin tanık ifadesi ile sabit olduğuna bu nedenle sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanık tarafından katılanın kendisine saldırıp hakaret ettiği yönünde şikayetçi olduğundan katılan hakkında dava açılmasına sebebiyet vermesi nedeniyle iftira suçunu işlediği iddiasına yöneliktir.
2. Katılan hakkında iş bu dava dosyasında sanığa yönelik işlediği iddia edilen hakaret ve yaralama eylemleri nedeniyle beraat kararı verildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın katılanın kendisine hakaret ettiği, boğazını ve kolunu tutup sıktığı iddiasıyla şikayetçi olduğu, katılan hakkında hakaret ve yaralama suçlarından kamu davası açıldığı belirlenmiştir.
2. Sanık hakkında soruşturma aşamasında iftira suçundan ek takipsizlik kararı verildiği, katılan vekilinin bu karara itiraz etmesi sonucunda Aydın 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.05.2015 tarihli değişik iş sayılı kararıyla ek takipsizlik kararının kaldırılması üzerine sanık hakkında iftira suçundan dava açıldığı belirlenmiştir.
3. Sanığın aşamalarda alınan ifadesinde, katılanın kendisine saldırıp hakaret ettiğini beyan ettiği, katılanın aşamalarda alınan ifadelerinde ise suçlamaları reddettiği katılana yaklaşmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.
4. Dava dosyasına katılan … tarafından sunulan görüntü içeriklerinin yer aldığı 27.01.2015 tarihli “CD ÖN İNCELEME TUTANAĞI” incelendiğinde, kamera kaydının olayın sadece bir kısmını görüntülediği, kayıt öncesi ve sonrasında katılan tarafından sanığa yönelik bir darp eyleminin olup olmadığının belirlenemediği, görüntü içeriklerinde de sanığın hakaret iddiasını destekler biçimde katılanın sanığa yönelik olarak “manyak” demek suretiyle de hakaret ettiği tespit edilmiştir.
5. Dava dosyasının hem soruşturma hem de kovuşturma aşamasında alınan tanık M.A.’nın istikrarlı ifadesinde ise, katılan ile sanık arasında münakaşa olduğunu, hakaret içerikli bir söz ise duymadığını beyan etmesine rağmen katılan tarafından dosya içerisine sunulan kamera kayıt görüntülerinde dahi katılan tarafından sanığa hakaret edildiği belirlendiğinden, tanığın “sanık …’nin kendi kendisini yaraladığı” yönündeki hayatın olağan akışına aykırı düşen ifadesine itibar edilmemiştir.
6. Sanık …’nın alınan doktor raporunda vücudunda ekimozların olduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı belirlenmiştir.
7. Yukarıda yer alan hususlar ile tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, mahkemenin beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamış, kararın yasaya aykırı olduğuna, delillerin yeterince değerlendirilmeden, eksik ve hatalı inceleme ile hüküm kurulduğuna, katılan tarafından sanığın iddia ettiği gibi darp edilmediğinin tanık ifadesi ile sabit olduğuna bu nedenle sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

8. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Sanık …’ın tarafsız tanık Muhtar …’in ofisinde otururken katılan …’ün gelmesi üzerine sanığın katılanın içeri girmeden kendisini dışarı çıkarmasını katılanla konuştukları şekilde gerçekleşen eylemde tanığın sanığın iddia ettiği hususların gerçekleşmediğini beyan etmesi bu tanığın tanıklığına karşı sanığın bir itirazının olmamasına rağmen sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü gerekirken beraat kararının onanması yönünde görüş beyan eden sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 03.04.2023