Yargıtay Kararı 12. Hukuk Dairesi 2022/8316 E. 2023/815 K. 13.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/8316
KARAR NO : 2023/815
KARAR TARİHİ : 13.02.2023

MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki ilama dayalı takipte meskeniyet şikayeti sebebiyle yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kısmen kabulü kısmen reddi ile icra takip dosyasında haczedilen şikayet konusu taşınmazın satışının 180.000,00 TL’den az olmamak üzere yapılmasına, şikayetçi borçlunun haline münasip bir ev alması için gerekli olan 180.000,00 TL’nin şikayetçi borçluya verilmesine karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından ayrı ayrı istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Şikayetçi borçlu vekili isteminde; icra takibinde haciz konulan şikayet konusu taşınmazın haline münasip evi olduğunu belirterek işbu taşınmaza konulan haczin İİK md. 82/1-12. bendi gereği kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Karşı taraf alacaklı vekili cevap dilekçesinde; şikayetçinin iddia konusu taşınmazda ikamet etmeyip, yurt dışında yaşadığını, iddialarının yerinde olmadığını beyanla şikayetin reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında gerekli inceleme ve araştırma yapıldığı, hükme esas alınan 23.10.2020 havale tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı itibari ile taşınmazın değerinin 220.000,00 TL olduğu, şikayetçi borçlunun haline münasip alabileceği evin değerinin de 180.000,00 TL tutarında olduğu gerekçesiyle İİK’nın md. 82/1-12. bendine göre şikayetçi borçlunun meskeniyet şikayetinin kısmen kabulü kısmen reddi ile şikayet konusu taşınmazın satışının 180.000,00 TL’den az olmamak üzere yapılmasına, şikayetçi borçlunun haline münasip bir ev alması için gerekli olan 180.000,00 TL’nin şikayetçi tarafa verilmesine, artan kısmın ilgililere ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili ayrı ayrı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
1.Şikayetçi borçlu vekili tarafından sunulan istinaf başvuru dilekçesinde; haline münasip evin değerinin çok düşük tespit edildiği, aynı nitelikteki bir evin 180.000,00 TL’ye alınması ve mevcut evin daha düşük bir fiyatına bir daire bulunmasının mümkün olmadığı, yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiği ileri sürülmüştür.

2.Karşı taraf alacaklı vekili tarafından sunulan istinaf başvuru dilekçesinde; cevap dilekçesindeki beyanlarını tekrar ettiği görülmüştür ve raporun eksik ve hatalı hazırlandığı, şikayet konusu taşınmazın bedelinin düşük hesaplandığı, haline münasip ev almak için tespit edilen mesken bedelinin fahiş olduğu, emsal bedel araştırması yapılmadığı, bilirkişi raporundaki hesaplamanın hatalı olduğu ileri sürülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayet konusu taşınmaz üzerinde tapu kaydında görülen ipoteğin haciz tarihinden önce borç ödenerek düştüğü görülmekle meskeniyet şikayetine engel olmadığı, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda borçlunun haline münasip ev değerinin dava tarihi itibariyle belirlendiği, aradan geçen süre ve borçlunun sosyal ve ekonomik durumu da dikkate alındığında mahkemenin borçlunun haline münasip ev değerinin 180.000,00 TL olduğu yönündeki takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, davanın kısmen kabul-kısmen reddi dikkate alındığında HMK md. 326 gereğince yargılama giderinin taraflar arasında paylaştırılması yönündeki mahkeme kararının da usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
1.Şikayetçi borçlu vekilinin temyiz başvuru dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itiraz sebeplerini tekrar ettiği görülmüştür ve son yıllardaki gayrimenkul sektöründe yaşanan ekonomik ve güncel olayların istinaf mahkemesince dikkate alınmadığı ileri sürülmüştür.

2.Karşı taraf alacaklı vekilinin temyiz başvuru dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itiraz sebeplerini tekrar ettiği görülmüştür.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, ilama dayalı takipte İİK md. 82/1-12 gereği meskeniyet iddiasına dayalı haczedilmezlik şikayeti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1., 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, …

2., İİK md. 82/1-12. bendi,

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90’ar TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenlerden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.