YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/270
KARAR NO : 2023/13881
KARAR TARİHİ : 22.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Tebliğnamede hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın hakaret suçunu işlediğine dair tarafsız tanık beyanları bulunmaksızın verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Devlet Hastanesi Acil Servisine çocukla gelen sanığın nöbetçi doktor olarak görev yapan katılanla tartışmaya başladığı, tartışmanın devamında ise “Sana diyorum öküz, hasta çocuk, senin ananı bacını sülaleni sinkaf ederim.” şeklindeki sözlerle katılana hakaret ettiğinin, katılan beyanı, olay tutanağı ve tanık anlatımları ile sabit olduğu, Yerel mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
1. Katılanın aşamalarda değişmeyen beyanları, olay tutanağı ve tarafsız tanık anlatımları karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmediği, gerekçeli karar başlığında “11.01.2014” olan suç tarihinin “22.11.2014” olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu belirlenmiştir.
2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Hakaret suçunu aleni olan acil servisin girişinde ve koridorlarında işlenmesine rağmen 5237 sayılı Kanun’un 125 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunmasına karşın, 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uygulanmamış ve mükerrir olan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören suçlarda hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğu gözetilmeden, hakaret suçunda adli para cezası seçilmek suretiyle aynı Kanun’un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.02.2023 tarihinde karar verildi.