YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/6028
KARAR NO : 2023/1419
KARAR TARİHİ : 13.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/32 E., 2015/168 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık …, sanık … ve müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ : Onama, bozma
Sanık … müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 318 inci maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra ve sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Hatay 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2015/32 Esas, 2015/168 Karar sayılı kararıyla;
1.Sanık … hakkında, resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle aynı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
2.Sanık … hakkında, resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle aynı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık … ve müdafiinin temyiz isteği, hükmün esas ve usul bakımından yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
B. Sanık …’nın temyiz isteği, suç kastının olmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık …’nın sevk ve idaresindeki 01 SL 322 plaka sayılı aracın Emniyet Müdürlüğü görevlilerince yapılan uygulama sırasında durdurulduğu ve yapılan kontroller sırasında sanık …’nın ibraz ettiği üzerinde kendi fotoğrafı bulunan sürücü belgesinin sahte olduğu anlaşılmıştır.
2. Sanık …, sürücü belgesini, tesadüfen tanışmış olduğu diğer sanık …’a 3.500,00 TL karşılığında yaptırdığını ve sanık …’a para verdiğini, buna amcası M.A.’nın şahit olduğunu savunmuştur.
3.Sanık …, …’nın akrabası olan …’yı tanıdığını kendisi ile mazot işi yaptıklarını ve bundan dolayı borcu olduğunu, bu durumu ise …’nın bildiğini bu nedenle kendisine iftira atmış olabileceğini belirterek suçlamayı kabul etmemiştir.
4. Tanık M.A., olaya ilişkin bilgi sahibi olmadığını beyan etmiştir.
5. Soruşturma aşamasında alınan Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 09.12.2014 tarihli uzmanlık raporu ile suça konu sürücü belgesinin tamamen sahte olarak hazırlanıp düzenlendiği, yapılan sahteciliğin ilk bakışta ve kolaylıkla dikkati çekmeyecek nitelikte olması nedeniyle söz konusu belgenin aldatıcılık niteliğini haiz olduğu görüşü bildirilmiştir.
6. Mahkemece, suça konu sürücü belgesi duruşmaya getirtilip incelenmiş, yapılan gözlemde fotoğraf üzerinde soğuk mühür izinin bulunduğu, belgenin iğfal kabiliyetinin bulunduğu değerlendirilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık … hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hüküm yönünden
1. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Sanığın, aldatma kabiliyeti bulunan sahte sürücü belgesini kullandığı sanık ikrarı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık …’nın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
B. Sanık … hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hüküm yönünden
1. Sanık …’ın, diğer sanık …’ya 2.500 TL karşılığında sahte sürücü belgesi düzenlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanık savunması, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamından sanığın yüklenen suçu işlediğine dair sanık …’nın soyut beyanından başka mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden mahkumiyet hükmü kurulması,
2. Kabule göre, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle, hukuka aykırılık bulunmuştur.
V. KARAR
A. Sanık … hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hüküm yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Hatay 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2015/32 Esas, 2015/168 Karar sayılı kararında sanık … Alya tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık … hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hüküm yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Hatay 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2015/32 Esas, 2015/168 Karar sayılı kararına yönelik sanık … ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.03.2023 tarihinde karar verildi.