YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19427
KARAR NO : 2023/2388
KARAR TARİHİ : 20.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Esastan ret
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2018 tarihli ve 2014/142 Esas, 2018/59 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 05.02.2019 tarihli ve 2019/163 Esas, 2019/304 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil elde edilemediğinden, sanığın müsnet suçu işlediği sabit olmadığından beraatine karar verilmiş, beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmetmemiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine vekalet ücreti hükmedilebileceği, sanık müdafiinin dosyaya vekaletname ibraz etmediği, bu nedenle sanık lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gerekçesiyle sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmeyerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Suç tarihi dikkate alındığında 5271 sayılı Kanun’un 286 ıncı maddesinin 2 inci fıkrasının (g) bendi gereğince İlk Derece Mahkemelerince verilen “on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak … istinaf
başvurusunun esastan reddine dair” kararlarına karşı temyiz yoluna başvurulamayıp, buna ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi hükümlerinin kesin olduğu anlaşılmıştır.
V. KARAR
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.03.2023 tarihinde karar verildi.