YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/16973
KARAR NO : 2023/15412
KARAR TARİHİ : 27.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanunu) 32 nci maddesinin birinci fıkrası ceza verilmesine yer olmadığına,
B. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteğinin, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının ve hakaret suçundan beraat kararı yerine düşme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, belirttiği nedenler ve resen tespit edilecek nedenlerle dosyanın yeniden incelenerek bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın ağabeyi ve yengesi olan mağdurlar ile arasında tartışma çıktığı, tartışma esnasında sanığın her iki mağdura “sizinle görüşeceğiz, a..ınıza koyacağım, çocuklarınızı takip edeceğim, onların da a..ına koyacağım” dediği, ancak sanığın aldırılan raporuna göre akıl hastalığı nedeni ile işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve bu fiil ile ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu anlaşıldığından Yerel Mahkemece sanık hakkında atılı tehdit suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, hakaret suçundan ise şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Sanık müdafiinin bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1. Hakaret suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve mağdurların 18/11/2015 tarihli duruşmada şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sanığın yasal temsilcisinden şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2. 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi ve maddesine eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun’un 106 ıncı maddesinin birinci cümle kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun’un 2 ve 7 inci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Nedenleriyle bozmayı gerektirmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.02.2023 tarihinde karar verildi.