Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/33073 E. 2023/15449 K. 27.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/33073
KARAR NO : 2023/15449
KARAR TARİHİ : 27.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesi’nin kararı ile sanık hakkında
1. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 6 ay 7 gün karşılığı 3740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
2. Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin 3 üncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 51 inci maddesi uyarınca 1yıl 15 gün hapis cezasının ertelenerek 1 yıl 15 gün denetim süresi uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteğinin tanıkların karakol beyanlarına itibar edilemeyeceğine, suç işleme kastı bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmemesine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkin olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın kardeşi olan temyiz dışı sanık …’ın ziyaret saati dışında hastanede dolanmasından şüphelenilmesi nedeni ile güvenlik ofisine götürüldüğü, sanık …’nın kardeşinin güvenlik ofisinde olduğunu öğrenip geldiği, polis memuru olduğunu söyleyen müştekilere yönelik “Ne yaptığınızı zannediyorsunuz lan, siz kimsiniz satılık herifler, müdürünüz gelsin, akıllı olun cami duvarına işiyorsunuz, bir telefonum sizi yerinizden etmeye yeter, sıraya geçiririm önümde sizi lan.” diyerek ana avrat küfrettiği, kardeşi …’ın kolundan tutup güvenlik ofisinden dışarı doğru iterek kaçırdığı ve sanığın “İşiniz varsa benimle çözün.” diyerek katılan polis memuru …’ın yakasından tuttuğu ve polis memurlarının görevlerini yapmasını engellemek için tehdit ve hakaret ettiği sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın sabıkasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğu , 5237 sayılı Kanun’ un 231nci maddesinin sekizinci fıkrasına 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Yasa’nın 72 nci maddesiyle “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın temyize konu suç tarihi itibariyle engel oluşturmaması karşısında, sanık hakkında diğer koşullar değerlendirilmeden “…önce hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olmasına rağmen denetim süresinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle şartları oluşmadığından… ” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
B. Sair Sebepler Yönünden
1.Görevi yaptırmamak için direnme suçunda hapis cezası para cezasına çevrilirken 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin gösterilmemesi,
2.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine rağmen seçimlik ceza öngören hakaret suçundan kurulan hükümde hapis cezasının tercih edilmesi suretiyle hükümde çelişki oluşturulması,
Hukuka aykırı değerlendirilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin , 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesin’e gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.