YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/9173
KARAR NO : 2023/2115
KARAR TARİHİ : 10.04.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Parada sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Salihli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 06.02.2012 tarihli ve 2012/29 iddianame numarası ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi sekizinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar 23.03.2012 tarihinde kesinleşmiştir.
3. Sanığın denetim süresi içerisinde Foça Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda 06.11.2013 tarihli karar ile 07.08.2012 tarihinde hırsızlık suçunu işlediği ihbarı üzerine yapılan yargılamaya göre; Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay, sanığın sahte paraları bu özelliklerini bildiği halde tedavüle sürmek suretiyle parada sahtecilik suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. 11.01.2012 tarihli T.C … Denizli Şubesi sahte banknot efektif /değerli kağıt inceleme ve değerlendirme raporuna göre; bahse konu A734 347962 seri numaralı 100,00 TL Banknot’un sahte ve aldatma kabiliyetinin olduğu tespit edilmiştir.
3. 25.01.2012 tarihli T.C … Denizli Şubesi sahte banknot efektif/değerli kağıt inceleme ve değerlendirme raporuna göre; bahse konu A783 852654 seri numaralı 2 adet 100,00 TL Banknot’un sahte ve aldatma kabiliyetinin olduğu tespit edilmiştir.
4. 09.12.2011 tarihli teşhis tutanağına göre; mağdur …, iş yerine gelerek kendisine sahte 100, 00 TL veren şahsın sanık … olduğunu teşhis etmiştir.
5. 09.12.2011 tarihli tutanağa göre; sahte para ile ilgili olarak Kahraman market isimli iş yerinin güvenlik kameralarından alınan görüntülerden, markete gelip alışveriş yapan kişinin sanık … ile aynı kişi olduğu tespit edilmiştir.
6. Sanık suçlamayı ikrar etmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın savunması, teşhis tutanağı, güvenlik kamera görüntüleri ve raporlar ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz isteği yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2023 tarihinde karar verildi.