YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12359
KARAR NO : 2023/2140
KARAR TARİHİ : 10.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Bilişim suçu
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hüküm; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 14.07.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 244 üncü maddesinin ikinci fıkrası 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.

2. Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında bilişim sistemindeki verileri bozma yok etme, erişilmez kılma, sisteme veri yerleştirme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; suçun sübut bulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın, mağdura ait …@hotmail.com elektronik posta adresi ve bu elektronik posta adresine dayalı internet Facebook profilinin şifrelerini haksız bir şekilde ele geçirerek değiştirdiği, böylece Facebook profilini ve elektronik posta adresini mağdur açısından erişilemez kıldığı iddiasına ilişkindir.
2. Mağdura ait …***** elektronik posta adresine 29.12.2012, 12.10.2012 ve 13.10.2012 tarihlerinde erişim sağlayan IP adreslerinin …’e ait GSM hattına 30.03.2013, 31.03.2013 ve 28.05.2013 tarihlerinde erişim sağlayan IP adreslerinin …’e ait olduğu belirlenmiştir.
3. … ve … kolluk beyanlarında; sanığı tanıdıklarını, sanığın kendi adlarına olan interneti kullandıklarını belirtmişlerdir.
4. Mağdur soruşturma aşamasında alınan beyanlarında, e posta ve profil sayfalarının şifrelerini kırarak paylaşım yapan kişinin eski erkek arkadaşı olan sanık olduğunu belirtmiştir.
5. Mağdur kovuşturma aşamasında alınan beyanında; elektronik posta ve facebook adresini bir başka şahsın kullandığı kanaatinde olduğunu, bu nedenle sanıktan şikayetçi olmadığını belirtmiştir.
6. Sanık savunmalarında; üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek …’i tanıdığını, …’in GSM hattına bağlı ve evde bulunan internet hattını kullanmadığını, mağdura ait elektronik posta adresinin şifresinin …’in tarafından kırıldığını … ile yaptığı telefon görüşmesinde bizzat duyduğunu beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın aşamalardaki inkara yönelik savunması, mağdurun kovuşturma aşamasında alınan beyanı ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın beraatine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2023 tarihinde karar verildi.