YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19881
KARAR NO : 2023/1111
KARAR TARİHİ : 28.02.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/163 E., 2015/100 K.
SUÇLAR : Özel belgede sahtecilik, basit dolandırıcılık (değişen suç vasfına göre)
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2014 tarihli ve 2014/166 Esas, 2014/123 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; resmi belgede sahtecilik ve bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarından açılan kamu davalarında, suça konu çekin keşide yerinin bulunmaması nedeniyle özel belge olduğu ve eylemlerin özel belgede sahtecilik ve basit dolandırıcılık suçlarını oluşturduğu ve görevli mahkemenin asliye ceza mahkemesi olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 3, 4, 5 nci maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmiştir.
2. İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2015 tarihli ve 2014/163 Esas, 2015/100 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür uygulamasına ve hak yoksunluklarına, dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 52 , 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür uygulamasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, atılı suçları işleme kastının olmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Tarafları, konusu ve sebebi aynı olan ve aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunan Dairemizin 2021/43058 Esas sayılı dosyası ile birlikte yapılan incelemede;
Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.07.2014 tarihli ve 2014/15-110 Esas, 2014/359 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere; keşide yeri bulunmayan, tamamen sahte olarak düzenlenen çekin alışverişte kullanılması halinde de bankanın maddi bir varlığı suçta araç olarak kullanılmış olacağından, sübutu hâlinde sanığa yüklenen dolandırıcılık fiilinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde öngörülen “bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık” ve bağlantı nedeniyle özel belgede sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükümleri kurulması nedeniyle temyize konu kararlar hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2015 tarihli ve 2014/163 Esas, 2015/100 Karar sayılı kararlarına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.02.2023 tarihinde karar verildi.