YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12124
KARAR NO : 2023/1337
KARAR TARİHİ : 27.03.2023
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2015 tarihli ve 2015/197 Esas, 2015/379 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve son fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2015 tarihli ve 2015/197 Esas, 2015/379 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 24.09.2019 tarihli ve 2019/9927 Esas, 2019/16744 Karar sayılı kararı ile mağdurun yaralanmasına ilişkin alınan raporların yetersiz olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/67 Esas, 2021/481 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; meşru müdafaa hükümlerinin uygulanmasına, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın olay günü gece 23:00 sıralarında av tüfeği ile avlanmaya çıktığı, alkollü vaziyette avdan gece yarısı 00:30 sularında mahalledeki ikametine döndüğü esnada aynı mahallede ikamet etmekte olan uzaktan akrabası mağdur …’in ikametinin önünden geçerken mahalle yolunda karşısına çıkan mağdura ait ikametin duvarının önünde bulunan köpeklere yanında bulunan av tüfeği ile 3-4 el ateş ettiği, söz konusu saçmaların müştekinin ikametinin duvarına isabet ettiği, akabinde çıkan ses üzerine ikametinden dışarı çıkan mağdur … ile ateş etme meselesi nedeniyle aralarında tartışma yaşandığı, daha sonra sanığın ikametine gittiği, 30 dk kadar sonra savunma ile doğrulandığı üzere mermi alıp, elinde bulunan ruhsatsız av tüfeği ile tekrar dışarı çıkarak mahalle yolunda ilerleyerek sağa sola ateş etmeye başladığı ve mağdur …’in evinin önüne gelerek dışarıya çıkmasını istediği, akabinde dışarıya çıkan mağduru görür görmez 50-60 mt. uzaktan hedef gözeterek bir el ateş ettiği, atışı sonucunda mağdurun yaralandığı anlaşılmıştır.
2. Sanık üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiştir.
3. Mağdur sanığın kendisine ateş ederek yaraladığını beyan etmiştir.
4. 11.03.2020 tarihli Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün raporunda mağdurun yaralanmasının yaşamını tehlike soktuğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu, C5 vertebra kırığının yaşam fonksiyonlarını ORTA (3) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.
5. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 24.09.2019 tarihli ve 2019/9927 Esas, 2019/16744 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek bozmanın gerekleri yerine getirilmiş, görevsizlik kararı verilerek dosyanın ağır ceza mahkemesine gönderildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Meşru Savunma
Mağdurdan sanığa yönelen haksız bir saldırı bulunmadığı, sanığın mağdurla yaşadığı tartışma neticesinde eve giderek fişek aldığı ve evden çıkması üzerine mağdura ateş ettiği hususları dikkate alındığında olayda meşru savunma koşulları oluşmadığı anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Suç Vasfı
Sanığın avdan dönerken mağdurla köpeklere ateş etme meselesinden tartıştıkları, sanığın ikametine gittiği, 30 dk kadar evden fişek alıp, elinde bulunan av tüfeği ile mahalle yolunda ilerleyerek sağa sola ateş etmeye başladığı mağdurun evinin önüne geldiğinde dışarıya çıkmasını istediği, akabinde dışarıya çıkan mağduru görür görmez 50-60 mt. mesafeden hedef gözeterek bir el ateş ettiği ve mağduru sağ humerus, omuz, sağ boyun, sağ koltuk altı bölgelerinden saçma taneleri ile yaraladığı, mağdurun yaralanmaları neticesinde hayati tehlike geçirdiği, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu, C5 vertebra kırığının yaşam fonksiyonlarını ORTA (3) derecede etkilediği, ateş seslerini duyan komşu tanıkların sanığın elinden tüfeği almaya çalışmasına rağmen sanığın tüfeği vermeyerek atış yapmaya devam etmesi ve tanık İsmail Koç’un soruşturma aşamasında alınan beyanında sanıktan tüfeği almaya çalıştıkları sırada “…’i öldüreceğim, öldüreceğim seni çık dışarı” şeklinde bağırdığı hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın olay sırasındaki söz ve davranışları, suçta kullanılan silahın elverişliliği, mağdurun hayati tehlike geçirmesi neticesinde aradaki mesafenin etkili olduğu, mağdurun vücudundaki isabet bölgesi, meydana gelen yaralanmanın ağırlığı, engel nedenin varlığı nazara alındığında sanığın eyleme bağlı olarak açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmuştur.
3. Vesair
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklandığı üzere sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılması nedeniyle … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/67 Esas, 2021/481 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.03.2023 tarihinde karar verildi.