Yargıtay Kararı 12. Hukuk Dairesi 2022/8814 E. 2023/1971 K. 23.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/8814
KARAR NO : 2023/1971
KARAR TARİHİ : 23.03.2023

MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki meskeniyet iddiasına dayalı haczedilmezlik şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulü ile taşınmazın 370.000 TL’den az olmamak üzere satılmasına, bu miktarın şikayetçi borçluya haline uygun mesken nitelikli taşınmaz alması için verilmesine, satış bedelinden artan kısmın ise dosya borcu ödemesi için davalı alacaklı tarafa bırakılmasına karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Borçlu vekili şikayet dilekçesinde; davalı alacaklı tarafından başlatılan genel haciz yoluyla ilamsız takipte, taraflarına 103 davetiyesi tebliğ edilmediğini, hacizden kıymet takdir raporunun tebliği ile, 12.10.2020 tarihinde haberdar olduğunu, … İli, … İlçesi, 6066 ada, 8 parselde kayıtlı 7 bağımsız bölüm numaralı taşınmazının haline münasip meskeni olduğunu ileri sürerek taşınmaz üzerindeki haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalılar alacaklı mirasçıları cevap dilekçesinde; borçlunun birden fazla taşınmazı bulunduğunu, şikayete konu taşınmazın haline münasip mesken kriterinin çok üzerinde bir değere sahip olduğunu, şikayetin süresinden sonra yapıldığını savunarak şikayetin reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahkemece aldırılan bilirkişi raporuna göre, borçlunun şikayete konu meskenin değerinin 450.000 TL olduğu, borçlu hakkında dosyaya sunulan emniyet araştırma tutanağı, şahsi sosyal hali ve alım satım vesair masraflar dikkate alındığında borçlunun haline münasip, 2+1 nitelikli bir meskenin değerinin yaklaşık olarak 370.000 TL mertebesinde olduğunun tespit edildiği, raporun somut olaya uygun ve uyuşmazlığı çözme yönünden aydınlatıcı nitelikte olduğu gerekçesi ile şikayetin kabulü ile taşınmazın 370.000 TL az olmamak üzere satışa sunulmak suretiyle bu miktarın şikayetçi borçluya haline uygun mesken nitelikli taşınmaz alması için verilmesine, satış bedelinden artan kısmın ise dosya borcu ödemesi için davalı alacaklı tarafa bırakılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Şikayetçi borçlu istinaf dilekçesinde; eşi ve yetişkin kızı ile birlikte yaşadıklarını, zaman zaman aile büyüklerinin de kendileri ile birlikte yaşadığını, bu nedenle haline münasip mesken olarak belirlenen 2+1 niteliğindeki evin yeterli olmadığını, haline münasip mesken almak için belirlenen değerin de düşük olduğunu, haczedilen taşınmazın haline münasip meskeni olduğunu ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılması ile şikayetin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda haline münasip evin değerinin 370.000 TL, şikayete konusu taşınmazın değerinin ise 450.000 TL olarak belirlendiği, bilirkişi raporunun denetime elverişli ve yeterli olduğu, borçlunun eşi ve bir çocuğu ile birlikte yaşadığı dikkate alındığında 2+1 nitelikte bir meskenin haline münasip olarak değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, mahkemece alacaklı tarafın mirasçıları ile ilgili gerekli usuli işlemlerin gerçekleştirildiği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Şikayetçi borçlu temyiz dilekçesinde;eşi ve yetişkin kızı ile birlikte yaşadıklarını, zaman zaman aile büyüklerinin de kendileri ile birlikte yaşadığını, bu nedenle haline münasip mesken olarak belirlenen 2+1 niteliğindeki evin yeterli olmadığını, haline münasip mesken almak için belirlenen değerin de düşük olduğunu, haczedilen taşınmazın haline münasip meskeni olduğunu ileri sürerek bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ile ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, meskeniyet iddiasına dayalı haczedilmezlik şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 16. ve 82/1-12 maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ve sair yasal mevzuat

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, satıştan arta kalan miktarın hak sahiplerine ödeneceğinin tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi borçlu tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK’nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.