YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19201
KARAR NO : 2023/1754
KARAR TARİHİ : 21.03.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/75 E. 2015/104 K.
SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2015 tarihli ve 2015/75 Esas, 2015/104 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi,168 inci maddesi,62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis ve 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık gerekçesiz olarak hükmü temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.10.2012 tarihinden denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 18.09.2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.05.2012 tarihli ve 2012/28 Esas, 2012/120 Karar sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2014 tarihli ve 2013/869 Esas, 2014/430 Karar sayılı ilamı ile yapılan ihbar üzerine açıklandığı, ancak ihbara konu ilamda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dolandırıcılık suçundan hüküm kurulduğu anlaşılmakla, dolandırıcılık suçunun 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesine göre uzlaşma kapsamında olması ve 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi lüzumu karşısında, ihbara konu suça ilişkin olarak uzlaştırma işleminin akıbeti araştırılıp olumlu sonuçlanmış olması halinde sanığın denetim süresi içinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle başkaca yönleri incelenmeyen, İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2015 tarihli ve 2015/75 Esas, 2015/104 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.