YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16176
KARAR NO : 2023/2353
KARAR TARİHİ : 16.03.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde
temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/69 Esas, 2021/14 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl 2 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 19.04.2021 tarihli ve 2021/931 Esas, 2021/1195 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Kesin delil bulunmadığına,
2. Suça konu uyuşturucu maddenin kullanmak amacıyla bulundurulduğuna,
3. Alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesinin hukuka aykırı olduğuna,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Olay tarihinde ağaçlık ve çalılık alanda kenevir bitkisi yetiştirildiğine dair ihbar alınması üzerine kolluk görevlileri tarafından başlatılan çalışmada, sanığın çalılık alana girdiğinin ve yaprakların arasından bir çuval alarak uzaklaştığının görülmesi üzerine durdurulduğu, sanığın yere attığı çuvalın içerisinde esrar

elde etmeye elverişli kenevir bitkisinin ele geçirildiği, bölgede yapılan aramada da 95 kök ekili kenevir bitkisinin ve bidon içerisinde esrar elde etmeye elverişli kenevir bitkisinin ele geçirildiği, akabinde sanığın evinde yapılan aramada da aynı tür uyuşturucu maddenin ele geçirildiği; ele geçen maddenin kullanım sınırlarının üzerinde olduğu ve başkalarına vermek amacıyla bulundurulduğu gerekçesiyle, kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik, ele geçen madde miktarı da nazara alınarak sanığın alt sınırdan uzaklaşılarak temel ceza belirlenmek suretiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile ilgili ihbarda bulunulmaması hususu eleştirilip, adli para cezasının ödenmemesi durumunda izlenecek yöntemin bildiriminin yanlış yapılması nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 19.04.2021 tarihli ve 2021/931 Esas, 2021/1195 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.03.2023 tarihinde karar verildi.