YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13886
KARAR NO : 2023/15854
KARAR TARİHİ : 08.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesi 18.03.2015 tarihli kararı ile sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca iki kez 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.01.2021 tarihli ilamıyla, “…katılan …’a yönelik eyleminde 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin tartışılması gerektiği ve basit yargılama usulüne dair Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli kararı uyarınca yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu…” nedenleriyle bozma kararı verilmiştir.
Yerel Mahkeme, bozma ilamına fiilen uyarak dosya üzerinden verdiği 03.06.20121 tarihli kararla sanık hakkında ayrı ayrı beraat kararı vermiş, bu karara üst Cumhuriyet savcılığınca itiraz edilmesi üzerine itirazı kabul ederek yeniden yaptığı yargılamada sanık hakkında yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararla ayrı ayrı beraat kararı vermiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, bozma ilamında belirtildiği üzere 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesi uyarınca bir değerlendirme yapılmadan karar verildiği ile sanık hakkında katılanlara yönelik hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, aralarında husumet bulunan katılanları telefonla arayarak sinkaflı sözlerle hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, eylemlerin sanık tarafından işlediğinin sabit olmaması nedeniyle ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Katılanların, sanığın kendilerine telefonla hakaret ettiği yönündeki anlatımları, sanığın telefonla katılanları birden fazla kez aradığına yönelik HTS kayıtları, sanığın “…katılan … telefonda beni tehdit etti, buna sinirlenerek ben de ona küfür ettim…” biçimindeki kısmi ikrara yönelik savunması ile Mahkemece fiilen uyulan Dairemizin 27.01.2021 tarihli bozma ilamı dikkate alındığında atılı hakaret suçunun sanık tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında katılan …’ya yönelik eyleminden dolayı mahkumiyet, katılan …’ya yönelik eyleminden dolayı ise 5237 sayılı Kanunun 129 uncu maddesi gereğince bir değerlendirme yapıldıktan sonra sonucuna göre mahkumiyet ya da ceza verilmesine yer olmadığına dair bir karar vermesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle ayrı ayrı beraat kararı verilmesi,
Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.03.2023 tarihinde karar verildi.