YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14678
KARAR NO : 2023/2021
KARAR TARİHİ : 13.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/760 Esas, 2016/446 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a bendi) uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 57 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca güvenlik tedbiri olarak yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda korunma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir.
2. … 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.02.2021 tarihli ve 2021/1589 Esas, 2021/2324 Karar sayılı kararı ile ;
“1) Sanık hakkında … Devlet Hastanesi tarafından 14.01.2016 tarihinde düzenlenen raporda sanığın bipoler bozukluğunun olduğu belirtildikten sonra bu hastalığın sanığın davranışlarını yönlendirme yeteneği üzerinde etkisi olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 32/1. ya da 32/2. maddelerinden hangisi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirtilmediği anlaşıldığından, sanığın suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı olup olmadığı ve TCK’nin 32. maddesinin hangi fıkrası kapsamında kaldığının Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) 5237 sayılı TCK’nin 32/1 kapsamında akıl hastası olan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nin 150/2. maddesi gereği zorunlu müdafii atanmış ise de; sanığın mahkemece bizzat müdafii huzurunda CMK’nin 147 ve devamı maddelerine göre savunmasının alınması gerekirken, müdafii huzurunda alınmayan ve müdafii huzurunda tekrar ettirilmeyen 15.12.2015 tarihli celsede tespit olunan savunmasına istinaden yargılamaya devam olunmak suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Colozza et Rubinat/İtalya, 12.02.1985 A. 89, Is-30; Campbell ve Fell/Birleşik Krallık, A.80 28.06.1984) kararlarında belirtildiği üzere sanığın kendini müdafii ile savunma hakkının tanınmaması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı CMK’nin 150/2. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,”
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2021/114 Esas, 2022/556 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a bendi) uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 57 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca güvenlik tedbiri olarak yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda korunma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sübuta ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde mağdurun yanındaki kız arkadaşlarıyla birlikte olayın yaşandığı kafede oturduğu esnada sanığın mağdurun kız arkadaşlarına rahatsız edecek biçimde baktığı, mağdurun uyarmak için sanığın yanına gittiği, bu aşamada sanığın mağdurun yüzüne kafasıyla vurmak suretiyle adli muayene raporunda belirtilen şekilde yaraladığı, sanık hakkında tanzim edilen sağlık kurulu raporu uyarınca işlediği öne sürülen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu, dolayısıyla işlediği öne sürülen suça yönelik ceza sorumluluğunun olmadığı tespit edildiğinden, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a bendi) uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 57 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca güvenlik tedbiri olarak yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda korunma ve tedavi altına alınmasına, karar verildiği anlaşılmıştır.
2. Mağdur hakkında tanzim olunan … Devlet Hastanesinin 11.05.2015 tarihli ; “Burun üstünde 0,5 cm kesi ile nazal kemikte fraktür olan yaralanmasının ;
Kişinin yaşamını tehlikeye sokmadığı,
Basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı
Mevcut kırığın hayati fonksiyonları etkileme derecesinin 2 olduğu”
Görüşlerini içeren adlî muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.
3. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları kapsamında yapılan muayenesi sonucunda tanzim olunan Bolu … Baysal Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi’nin 04.04.2022 tarihli ; “Halen Bipolar duygulanım bozukluğu, remisyonda denilen psikiyatrik hastalığının bulunduğu saptanmış olup 10.05.2015 tarihinde işlediği iddia edilen yaralama suçu esnasında bu psikiyatrik hastalığın etkisinde olduğu, işlediği öne sürülen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu, dolayısıyla işlediği öne sürülen suça yönelik ceza sorumluluğunun olmadığı, hakkında TCK’nin 32/1 maddesinin tatbikinin uygun olduğu tıbbi kanaatine varıldığı”
Görüşünü içeren sağlık kurulu raporu dava dosyasında bulunmaktadır.
4. Mağdur, tanıklar … ve …’ın oluşa uygun beyanları dava dosyasında mevcuttur.
5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında ( 2 ) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanık Yönünden
Sübut
Sanığın olay yerinde bulunduğuna yönelik ikrarı, mağdur, tanıklar … ve …’ın beyanları ile bu beyanlarla uyumlu mağdur hakkında tanzim olunan adli muayene raporu karşısında sanığın eyleminin sübut bulduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2021/114 Esas, 2022/556 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.04.2023 tarihinde karar verildi.