YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11001
KARAR NO : 2023/1741
KARAR TARİHİ : 06.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Silahla tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet

05.08.2017 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun’un 21 inci maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 291 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ve Bölge Adliye Mahkemelerinin kararlarına karşı yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği; ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay’dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Kanun’un 305 ila 326 ncı maddelerinin uygulanması gerektiği ve 1412 sayılı Kanun’un 310 ıncı maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden 15 gün olarak belirtilmesi suretiyle yanıltıcı ifade kullanılması nedeniyle, 23.03.2022 tarihinde yüzüne karşı verilen hükme yönelik sanığın 31.03.2022 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun)

260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2015 Tarihli ve 2014/266 Esas, 2015/493 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a) Katılan …’ya yönelik silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine
b) Şikayetçi …’ye yönelik silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine
Karar verilmiştir.

2. … 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2015 Tarihli ve 2014/266 Esas, 2015/493 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine;
Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18.05.2021 Tarihli ve 2021/5965 Esas, 2021/8257 Karar sayılı kararı ile “Sanık …’in müştekiler … ve … ile kavga ettikleri sırada av tüfeğiyle havaya ateş ettiği anlaşılmakla, sanığın aynı olay bütünlüğü içerisinde aynı kasıtla birden fazla kişiye karşı tehdit eylemini gerçekleştirmesi nedeniyle tek bir tehdit suçundan hüküm kurulması ve 5237 sayılı TCK’nin 43/2. maddesi yollamasıyla 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri de uygulanması gerekirken ayrı ayrı ceza verilmesi suretiyle fazla ceza tayini nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. … 60. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/03/2022 Tarihli ve 2021/536 Esas, 2022/177 Karar sayılı kararı ile;
Sanık hakkında katılan … ve şikayetçi …’a yönelik silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü bu konuyu konuşmak için buluştukları ve tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında sanığın ele geçirilemeyen pompalı tüfek ile katılan … ve şikayetçi …’ı korkutmak amaçlı havaya bir kaç el ateş ettiği, sanığın alınan savunmasında

eylemini ikrar ettiği anlaşılmış olup, sanığın şikayetçi … ve katılan …’ya karşı silahla tehdit suçunu işlediği sabit kabul edilmiştir.

2. Sanığın ikrara ilişkin savunması, katılan ve şikayetçinin beyanları tespit edilerek dosya içerisine alınmış, olay yerinde yapılan incelemeye istinaden düzenlenen olay yeri tutanağı dosyada mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca belirlenen “2 yıl 6 ay hapis cezası” üzerinden aynı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılması sırasında “2 yıl 1 ay hapis cezası” yerine hesap hatası yapılarak “1 yıl 8 ay hapis cezası”na hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 60. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/03/2022 Tarihli ve 2021/536 Esas, 2022/177 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.04.2023 tarihinde karar verildi.