YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10355
KARAR NO : 2023/917
KARAR TARİHİ : 22.02.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/310 E., 2022/366 K.
SUÇ : Sahte fatura kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2014 tarihli ve 2013/207 Esas, 2014/394 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin b fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına
2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin b fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2014 tarihli ve 2013/207 Esas, 2014/394 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 08.02.2017 tarihli ve 2016/4290 Esas, 2017/749 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma yapılmış olması ve bağımsız olan sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2020 tarihli ve 2017/82 Esas, 2020/187 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat; 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından ayrı ayrı olmak üzere iki kere 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin b fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü , 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2020 tarihli ve 2017/82 Esas, 2020/187 Karar sayılı kararının sanık müdafileri ve şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 15.04.2021 tarihli ve 2020/5325 Esas, 2021/3763 Karar sayılı kararı ile 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerini temyiz eden şikayetçi kurum vekilinin katılan sıfatını almadığından 1412 sayılı Kanun’un 317 inci maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına, 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
5. Bozma üzerine İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2022 tarihli ve 2021/310 Esas, 2022/366 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin b fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, aynı Kanun’un 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafilerinin temyiz isteği, bozma sebepleri yerine getirilmeden ve zamanaşımı süresi dolmasına rağmen mahkumiyet hükmü verilmesinden dolayı hükmün bozulması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Suça konu, 2009 takvim yılına ait faturaların Kurumlar Vergisinde kullanılmış olmaları nedeniyle suç tarihinin 26.04.2010 olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin b fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2022 tarihli ve 2021/310 Esas, 2022/366 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.02.2023 tarihinde karar verildi.