YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/408
KARAR NO : 2023/2336
KARAR TARİHİ : 03.04.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Sahte belge düzenleme
KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 02.09.2022 tarihli ve 2021/1922 Esas, 2022/150 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir ve temyiz isteminin süresinde olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.01.2013 tarihli ve 2011/73 Esas, 2013/4 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Vergi Usul Kanunu’na Muhalefet suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 53 üncü maddeleri ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca 15 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş, bu karar 21.01.2013 tarihinde kesinleşmiştir.
2. Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2017 tarihli ve 2017/79 Esas, 2017/159 Karar sayılı kararı ile sanığın denetim süresi içerisinde 26.02.2017 tarihinde işlediği trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hakkında mahkûmiyet kararı verilmiş ve bu kararın 08.11.2018 tarihinde kesinleşmesi üzerine incelememize konu Vergi Usul Kanunu’na Muhalefet suçu yönünden hükmün açıklanmasına yönelik ihbarda bulunulmuştur.
3. Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2019 tarihli ve 2019/101 Esas, 2019/296 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilerek sanık hakkında Vergi Usul Kanunu’na Muhalefet suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezasına mahkûmiyet kararı verilmiştir.
4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 13.11.2020 tarihli ve 2020/1327 Esas, 2020/285 Karar sayılı kararı ile 3 üncü paragrafta belirtilen hükme yönelik sanığın ve katılan vekilinin vekalet ücretiyle sınırlı istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde ” sanık hakkında iddianamede sevk maddesi olarak defter ve belge ibraz etmemek suçunun düzenlendiği 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının 2 nci bendi gösterilmiş ise de iddianame anlatımında sahte belge düzenlemek fiilinin anlatıldığı bu iki suçun birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden iddianamedeki anlatımın dışına çıkılarak defter ve belge ibraz etmemek suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasının hatalı olduğuna ve kabule göre de suç tarihinin hatalı belirlenmesi ile vekille temsil olunan katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi” hususlarına işaret edilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
5. Bozma üzerine sanık hakkında Sivaslı Ceza Mahkemesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2020/549 Esas, 2021/201 Karar sayılı kararı ile Vergi Usul Kanunu’na Muhalefet suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ile 5237 sayılı Kanun’un 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
6. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2021/1922 Esas, 2022/150 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında bozma öncesi daha lehe olan ceza miktarı bakımından kazanılmış hakların korunmaması ve bozma öncesi uygulanmadığı halde bozma sonrası aleyhe tekerrür uygulaması yapılması hususlarının hatalı olduğuna işaret edilip düzeltme yapılarak sanığın bozma öncesi hükmedilen 15 ay hapis cezasının infazına ve tekerrür hükümlerinin çıkarılmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ”düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine” karar verilmiştir.
7. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 02.09.2022 tarihli ve 2021/1922 Esas, 2022/150 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın vasisinin temyizi, sahte fatura düzenleyenlerin cezalarına af geldiğinden bahisle beraat kararı verilmesi istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın vasisinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 02.09.2022 tarihli ve 2021/1922 Esas, 2022/150 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın vasisinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2021 tarihinde karar verildi.