YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/34960
KARAR NO : 2023/11710
KARAR TARİHİ : 21.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
Sanıklar ve katılan sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile,
A. Sanıklar …, … ve … hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, aynı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı,
B. Sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat,
C. Sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanık müdafinin temyiz isteminin herhangi bir nedene dayanmadığı görülmüştür.
III. OLAY VE OLGULAR
Tarafların özel güvenlik görevlisi olarak çalıştıkları, birtakım nedenlerden dolayı birbirlerini idareye şikayet etmeleri sebepleriyle aralarında husumet bulunduğu, olay günü sanıklar … ve …’ın gündüz nöbetçisi oldukları, sanıklar ve katılan sanığın gün içerisinde birbirleriyle telefon görüşmeleri yaptıkları, bu görüşmeler sırasında katılan sanık …’ın sanıklara, sanıkların ise katılan sanığa sinkaflı sözlerle hakaret ettikleri, daha sonra katılan sanığın özel aracıyla kuruma geldiği, sanıklardan …’ı yanına çağırdığı ve araçta bulunan tüfeği göstererek tehdit eyleminde bulunduğu, akabinde katılan sanığın aracındaki tüfeğine yönelmesi üzerine sanık …’ın katılan sanığa engel olmaya çalıştığı ve arbedenin başladığı, durumu gören sanık …’ın da olaya müdahil olduğu ve tarafların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir mahiyette yaralandıkları olayda; hakaret eylemlerinin karşılıklı olması nedeniyle taraflar hakkında ceza verilmesine yer olmadığı ve sanıklardan …’ın katılan sanık …’ın kendisine silah göstermesi ve silahı almaya çalışması karşısında katılan sanığa karşı olan kasten yaralama eyleminin meşru müdafaa kapsamında kaldığı, sanık …’ın ise taraflar arasında başlayan tartışmayı ayırmak maksatlı olaya dahil olması sebebiyle katılan sanığı yaralama kastının olmadığı gerekçeleriyle sanıklar hakkında açılan kamu davalarında beraat kararları verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanıklar …, … ve … hakkında ceza verilmesine yer olmadığına yönelik kurulan hükümlere ve sanıklar … ile … hakkında katılan …’a yönelik kasten yaralama suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanık ve katılan sanık savunmaları, tanık anlatımları, olay yeri görüntü tutanakları, adli muayene raporları ve tüm dosya kapsamına göre, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.02.2023 tarihinde karar verildi.