YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/22080
KARAR NO : 2023/1146
KARAR TARİHİ : 01.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/980 E., 2019/147 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Akçakale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2012 tarihli ve 2012/7 Esas, 2012/69 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kanun maddesi hatası yapılmak suretiyle 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 51 inci maddesi ile 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 1.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Akçakale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2012 tarihli ve 2012/7 Esas, 2012/69 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 30.05.2018 tarihli ve 2015/6071 Esas, 2018/4079 Karar sayılı kararı ile sanığın, katılana telefonda kendisini emniyet mensubu olarak tanıttıktan sonra haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (l) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ile değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Akçakale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2018 tarihli ve 2018/215 Esas, 201/521 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiştir.
4. Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2019 tarihli ve 2018/980 Esas, 2019/147 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 3.320.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi, atılı suçu işlemediğine ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, katılanı arayarak kendisini emniyet mensubu olarak tanıtıp, PKK ile ilişkisi olduğu yönünde sözler sarfederek katılanı ikna edip, hesabına 1.800,00 TL para göndermesini sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır.
2. Mahkemece yapılan yargılamada yüklenen suçun sübut bulduğu kabul edilerek sanığın dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetine hükmedilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığa yüklenen ve suç tarihi itibariyle sanığın lehine olan dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden önce 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı kanun’un 253 üncü ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yargılamaya devamla sanığın mahkûmiyetine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2019 tarihli ve 2018/980 Esas, 2019/147 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.03.2023 tarihinde karar verildi.